Shih tzu to pies, którego elegancki wygląd koresponduje doskonale z dystyngowanym sposobem bycia. Warto jednak zdawać sobie sprawę, że pielęgnacja nie należy w przypadku tej rasy do najłatwiejszych. Shih tzu – opis rasy Shih tzu to bardzo stara rasa – jej dokładne początki trudno jest ustalić, ale według niektórych jej historia może liczyć nawet 2000 lat! Być może nie każdy byłby w stanie to zgadnąć na podstawie wyglądu shih tzu, ale jest to rasa zaliczana do grupy ras pierwotnych, a więc takich, których materiał genetyczny jest najbardziej zbliżony do genów wilka. Kolebką shih tzu jest Tybet – to właśnie tam żył przez wiele lat wspólnie z mastifem tybetańskim, dzieląc z nim obowiązki. Podczas kiedy mastif tybetański odpowiadał za ochronę stad i dobytku swoich opiekunów, shih tzu towarzyszył tybetańskim mnichom w klasztorach, poruszając modlitewnymi młynkami i odstraszając od świętych miejsc złe duchy. Z czasem shih tzu przeniosły się z buddyjskich, tybetańskich klasztorów, na dwory chińskich cesarzy. Jak głosi legenda, tamtejsi arystokraci poszukiwali psów, które można byłoby bez problemu schować w przepastnych rękawach szat. Pierwsze oficjalne wzmianki na temat pojawienia się shih tzu na dworze pochodzą z XVII wieku i czasów dynastii mandżurskiej, natomiast usystematyzowana hodowla rasy jest zasługą cesarzowej Tzu Hsi. Kiedy w 1912 Chiny stały się republiką, pierwsze psy rasy shih tzu zaczęły się pojawiać na Zachodzie. W 1931 rasa pojawił się w Wielkiej Brytanii, a w 1981 – w Polsce. Shih tzu – wygląd Shih tzu nie należy do dużych psów – jego wysokość w kłębie wynosi nie więcej niż 27 cm, a idealna waga powinna zawierać się w przedziale między 4,5 a 7,5 kg, chociaż według wzorca dopuszczalna jest masa 0,5 kg większa, a więc 8 kg. Sylwetka shih tzu sprawie krzepkie wrażenie, a długość od kłębu do nasady ogona jest większa od wysokości w kłębie. Jego głowa ma okrągły kształt i jest szeroka, zwłaszcza między oczami. Nad tymi ostatnimi widać opadający włos, jednak nie powinien on zasłaniać pola widzenia psa. Generalnie to właśnie bujnie owłosiona głowa – nie tylko nad oczami, ale także na brodzie czy bokobrodach – nadaje shih tzu jego charakterystyczny wygląd. Ze względu na fakt, że włos na kufie rośnie w górę oraz z uwagi na włos opadający nad oczami, przywołuje się w kontekście shih tzu skojarzenie z kształtem chryzantemy. Oczy są u tej rasy szeroko rozstawione i duże, ale nie wyłupiaste. Mają ciemny kolor i okrągły kształt. Uszy są zwisające i osadzone odrobinę poniżej sklepienia czaszki. Są duże i mają długi płat uszny, a owłosienie, które je pokrywa, jest tak bujne, że patrząc na nie z boku można odnieść wrażenie jakoby było połączone z owłosieniem na szyi. Nos powinien być prosty lub odrobinę zadarty i mieć kolor czarny – tylko w przypadku umaszczenia wątrobianego dopuszczalny jest także ciemno wątrobiany kolor. Kufa shih tzu jest szeroka, krótka i płaska, a jeśli chodzi o uzębienie, występuje u tej rasy lekki przodozgryz lub zgryz cęgowy. Grzbiet jest prosty, łopatki mocne, a nogi krótki i muskularne – pomiędzy nimi zawieszona jest szeroka i głęboka klatka piersiowa. Ogon jest u tej rasy podobnie jak kufa czy uszy obficie owłosiony, a pies nosi go wysoko ponad grzbietem (mniej więcej na wysokości sklepienia czaszki), co nadaje harmonijny wygląd jego sylwetce, a jednocześnie sprawia, że shih tzu wygląda przez cały czas wesoło i energicznie. Charakterystyczna dla shih tzu sierść to długi i gęsty włos okrywowy (nie powinien być lokowaty, ewentualnie może być lekko falisty), pod którym znajduje się stosunkowo obfity podszerstek. Podobnie jak w przypadku przestrzeni nad oczami, również na pozostałej powierzchni ciała włos nie powinien przeszkadzać psu w normalnym funkcjonowaniu i utrudniać codziennych czynności, takich jak chociażby swobodne poruszanie się. Jeśli chodzi o umaszczenie, dopuszczalne są wszystkie kolory, a u psów łaciatych bardzo pożądane są biały koniec ogona i biała strzałka na czole. Shih tzu – charakter Shih tzu jest psem, którego charakter doskonale koresponduje z jego arystokratyczną przeszłością i długą historią obecności na dworach chińskich cesarzy. Jest zrównoważony, dystyngowany i łagodny. Cechuje go jednocześnie duża inteligencja, ale też niezależność – powoduje to, że nie zawsze skłonienie go do określonego zachowania będzie łatwym zadaniem. Jak typowy przedstawiciel wyższych sfer lubi też spędzać czas… na spaniu. Jest to jego duża zaleta – pozostawiony sam sobie w mieszkaniu będzie prawdopodobnie spokojny i to właśnie na odpoczynek poświęci znakomitą większość czasu spędzonego w pojedynkę. Lubi też wszelkiego rodzaju zabawki i gryzaki – zostawienie mu kilka ulubionych również będzie z pewnością dobrym sposobem na upewnienie się, że pies nie zniszczy nic pod nieobecność pozostałych domowników. Zamiłowanie do długich drzemek nie oznacza bynajmniej, że shih tzu jest flegmatyczny czy pozbawiony energii – wręcz przeciwnie, jest to rasa żywiołowa i mimo umiarkowanego temperamentu bardzo chętna do zabawy i przyjazna w stosunku do ludzi. Cechuje go też wrodzona czujność. Shih tzu – hodowla W przypadku shih tzu nie sposób nie wspomnieć o jego pielęgnacji, a także szeregu problemów, które generować może jego piękna, jedwabista sierść. Niestety stanowi ona prawdziwy magnes na wszelkiego rodzaju elementy otoczenia, na które pies natrafi w czasie spaceru – wpływa na to zarówno długość włosa, jego obfitość, jak i specyficzna budowa ciała psa, w której klatka piersiowa zawieszona jest nisko, a więc znajduje się przez cały czas blisko ziemi i wszystkiego, co się na niej aktualnie znajduje. Oznacza to, że opiekun shih tzu musi pogodzić się z koniecznością przeglądania sierści psa po każdym spacerze i wyciągania z niej wszelkich patyczków czy liści. Kolejnym problemem związanym z długą sierścią są spacery przy niesprzyjających warunkach atmosferycznych – można oczywiście podejmować próby “ograniczenia strat poprzez zainwestowanie w specjalne ubranka czy buty dla psa, jednak pomoże to tylko częściowo. Jeśli na zewnątrz pada deszcz lub śnieg i podłoże jest pełne kałuż i błota, nie ma się co łudzić – po spacerze czeka nas staranne oczyszczanie sierści psa, a niewykluczone, że konieczna okaże się również kąpiel. Częste kąpanie psa (co najmniej raz w tygodniu) jest zresztą kolejnym obowiązkiem, na który powinien być gotowy opiekun shih tzu – do pielęgnacji sierści tej rasy potrzebne będą dedykowane kosmetyki, w tym nie tylko szampon, ale także odżywka. Jeszcze częściej należy shih tzu rozczesywać – zaniedbanie systematycznego czesania jego włosów może w niedługim czasie doprowadzić do powstania kołtunów, a tych może być trudno się pozbyć inaczej niż poprzez krótkie strzyżenie psa. To ostatnie rozwiązanie jest zresztą stosunkowo często podejmowanym przez opiekunów shih tzu krokiem – znacząco upraszcza codzienną pielęgnację psa, zapewnia mu większy komfort i pewność, że sierść nie będzie się plątała, a także ograniczę liczbę zabiegów, do których trzeba go przyzwyczaić. Nadal jednak zaliczyć do nich trzeba będzie czyszczenie psu oczu czy związywanie mu dla wygody włosów w kucyk. Shih tzu – cena Cena szczeniaka shih tzu z certyfikowanej i legalnie działającej hodowli to koszt od około 1500 do 3000 złotych. Innych miejsc nie powinno się nigdy brać pod uwagę – pseudohodowle to przedsięwzięcia skupione na zysku, w których rzeczywistą cenę płacą cierpiące w niej i wykorzystywane do granic możliwości zwierzęta. Każdy prawdziwy miłośnik zwierząt powinien omijać takie miejsca szerokim łukiem. Zapisz się na newsletter!

Shih Tzu pies do towarzystwa, doskonały przyjaciel rodziny. Popularna dziś rasa pochodzi z Tybetu, rozwinęła się w Chinach, gdzie mieszkała na dworze cesarzowej Tzu Hsi, wraz z inną znaną rasą psów - pekińczyków. Shih Tzu podobnie jak inne rasy psów ozdobnych ma długą i gęstą sierść. Charakterystyczne dla tej rasy jest ich fryzura na którą składa się kitka wiązana na środku głowy. Mimo uroczego wyglądu, zalecane jest regularne przycinanie psiej grzywki/ Krótkie cięcie ułatwia opiekę nad psem a jemu polepsza komfort widzenia. Pomaga również w utrzymanie pyska i oczu w czystości. Nieduże rozmiary Shit Tzu, jego upodobanie do komfortu, małe wymagania oraz przyjazny stosunek do ludzi czyni z tych psów niemal idealnych towarzyszy do mieszkania, czy bloku. Shih Tzu będzie się dobrze czuł zarówno na salonach jak i w maleńkim charakterystyka rasywaga od 5 do 7 kgwysokość 25 cm - 30 cm szkolenie: standardowemaść: rozmaitadługość życia: 14-16 latOgólna charakterystyka Shih TzuShih tzu w jez. chińskim oznacza psa lwa, jednak poza bujną grzywą nie ma tu wiele cech wpólnych z dzikim kotem. Rasa ta pochodzi ze skrzyżowania Lhaso Apso z pekińczykiem, pracowały kiedyś jako psy stróżujące na dworskich pałacach. Były to święte psy chińczyków i Tybetańczyków. Do Chin trafiły jako prezent od Buddyjskich mnichów dla cesarzowej w połowie XIX wieku. Wówczas pełniły rolę psów stróżujących. W chinach jak i w samym Tybecie psy te zyskały rolę - świętych zwierząt, dlatego zakazywano ich wywozu do innych krajów. Dopiero w XX wieku Shih Tzu przekroczyły granicę. w 1930 roku zostały przywiezione do Europy i zostały sklasyfikowane wraz z inną rasą Lhasa Apso. Dopiero po 5 latach Związek Kynologiczny uznał Shih Tzu za odrębną rasę psów. Charakter Shih TzuNiezależny i czujny obrońca o żywym charakterze, swoją niezależnością przypomina bardziej kota niż psa. Lubi chodzić własnymi drogami, samemu zapewniając sobie rozrywkę. Szkolenie Shih tzu nie należy do najprostszych, ale nie oznacza że się nie da. Pies będzie posłuszny o ile będzie mu po drodze w wykonaniu polecenia. Typowy, elegancki pies do towarzystwa, bardzo lubi zasypiać na kolanach opiekuna, toleruje dotyk a wręćz bardzo lubi być głaskanym. Tak zwany piesek nakolankowy, pomimo przywiązania do właściciela nie ma problemu zostawieniem Shih tzu samego w domu, nawet na kilka godzin. Czy Shih Tzu szczeka? Szczeka jak każdy pies, kiedy czuje się zagrożony, dużo zalezy od wychowania. W stosunku do obcych bywa nieufny ale odpowiednia socjalizacja może z niego uczynić niezwykle towarzyskiego psa. W stosunku do innych zwierząt Shih Tzu będzie Psy Shih Tzu to zwierzęta towarzyskie, które uwielbiają być głaskane, pielęgnowaneShih Tzu ndobrze się rozwijają w pobliżu ludzi i innych psów. Przez długi czas nie znoszą samotności. Więc jeśli jesteś nieobecny przez kilka godzin każdego dnia, posiadanie pary Shih Tzu , a może nawet kota , jako towarzysza zabaw byłoby idealnym rozwiązaniem dla tego Tzu szczekająShih Tzu na ogól są spokojnymi psami, ale kiedy uznają coś wartego zaalramowania na pewno o tym poinformują, niezależnie od pory dnia czy nocy!Shih Tzu chrapiePosiadanie w domu chrapiącego psa, może być urocze, ale nie jest to objawem zdrowia. Te dźwięki występują ponieważ psy te mają płaskie pyszczki co ogranicza przepływ powietrza w kanale nosowym czy nie ma się czym przejmować, gdy chrapią, ale zwróć uwagę, jeśli twój Shih Tzu ma prawdziwy problem z oddychaniem i omów swoje obawy ze swoim Tzu są lojalnymi psami i mogą być uparte Shih Tzu są bardzo lojalni wobec swojej rodziny, jednak zwykle są bardziej lojalni wobec jednego członka ludzkiego stada. Co oznacza, ze wybierają sobie ulubionego Pana czy Panią, dlatego nie obrażaj się, jeśli to nie ty. Zauważ, że Shih Tzu kochają wszystkich członków rodziny, po prostu mają swoich ulubionych i nie widzą potrzeby trzymania tego w tajemnicy. Mimo wszystko to bardzo uparte psiaki, potrafią być niezależne co nieco utrudnia szkolenie. Jak szkolić Shih Tzu?Szkolenie Shih Tzu mimo jego upartej i niezależnej natury nie jest tak trudne jak np: u Basenji czy innych ras pierowtnych. Na szczęscie znalezienie odpowiedniej motywacji na jedzenie czy zabawkę powinno rozwiązać problem ze szkoleniem psa. Ponadto w szkoleniu Shih Tzu liczy się dużo pozytywnych pochwał, karaniem niczego u tego psa nie wskóramy. Shih Tzu uwielbiają siedzieć na kolanach Jeśli lubisz się przytulać, z pewnością pokochasz przytulanie Shih Tzu. Nie kochają niczego bardziej jak towarzystwo swojego opiekuna, dlatego ta ich wdzięczność to jedna z najpiękniejszych cech. Pielęgnacja Shih TzuPies ten należy do ras długowłosych i wymaga regularnego szczotkowania, strzyżenia. Włos okrywowy psa jest długi i dość twardy, ale chroni go przed zimnem. Podszerstek ma delikatny ale gęsty. Łatwo się kołtuni. Psy, które są nie wystawiane zwykle strzyże się na bardzo krótko. Dodatkowo ten gęsty włos ma tendencję wchodzenia do oczu psa – dlatego i oczy należy poddać ścisłej kontroliShih mają długą piekną sierść Zasadniczo podwójna szata oznacza, że psy mają dwie warstwy włosów. Włosy najbliższe ich skórze nazywane są podszerstkiem (lub spodnią warstwą), która składa się z gęstych krótkich włosów o miękkim, puszystym wyglądzie, który chroni skórę przed zimnem. Zewnętrzna warstwa składa się z dłuższych włosów, które chronią je przed poparzeniami słonecznymi i ukąszeniami owadów. Shih Tzu wymagają codziennej pielęgnacjiPozostawienie długiego płaszcza Shih Tzu może być niewątpliwie cudowne. Jednak długie włosy będą oznaczać, że musisz je codziennie pielęgnować. Codzienne szczotkowanie i czesanie pomoże usunąć brud zalegający w sierści. Ponadto regularne szczotkowanie pomoże zapobiec zaplątaniu się i zmatowieniu jego także zwrócić uwagę na czyszczenie oczu Shih Tzu, ponieważ oczy psów są szczególnie podatne na zabrudzenia i zanieczyszczenia. Brak chigieny w okół oczu i samych oczu może doprowadzić do iich nfekcji. najlepiej w tym celu używać preparatoów do pielęgnacji oczu przeznaczonych dla psów. Ważne jest również zwracanie uwagi na pysk pieska, ponieważ długa sierść wokół brody ma zwyczaj zbierać wszystkie resztki jedzenia. Nalezy ją również regularnie przemywać. Shih Tzu pies dla alergika Shih Tzu nie ma futra/ sierści tylko jedwabiste i długie włosy, które nie wypadają za każdym razem, gdy dotkniesz psa. Dzięki temu czyni ich idealne psy z włosami, odpowiednie dla ludzi z alergią na sierść psów. Ta cecha sprawia również, że łatwiej jest zadbać o czystość w domu, posiadając takiego psa. Mimo braku regularnego linienia, Shih Tzu wymaga konkretnych zabiegów pielęgnacyjnych. Zdrowie Shih TzuJak wszystkie małe pieski z krótką kufą, Shih tzu bardzo źle znosi wysokie temperatury. Krótki pyszczek powoduje, że piesek może być niedotleniony, co z kolei może wywoływać problemy z sercem. Ponadto w rasie pojawia się choroby oczu, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, niedoczynność nadnerczy tzw. choroba Addisona, zwężenie nozdrzy, itp. Pomimo tych wszystkich przypadłości - Shih Tzu to rasa długowieczna, rekordziści dożywają nawet do 16 roku jest idealny właściciel dla Shih Tzu?Shih Tzu to pies do towarzystwa, zwzwyczaj pogodny i przyjacieslki choć wiele zależy od wychowania ( socjalizacji). Jego spokojny temperament Shih Tzu sprawia, że wybór tego psa jest idealny dla rodzin z dzieśmi. Jednak ważne jest aby od małego uczyć dzieci jak delikatnie obchodzić się z Tzu zazwyczaj bardzo dobrze dogaduje się z ludźmi w każdym wieku, a także z innymi psami, również nie powinien mieć problemu kiedy do domu zawita kot. Nie ma silnego instynktu pogoni. W końcu topies stróżujący, wobec tego cechy takie jak pogoń, chwytanie zostały u niego wygaszone. Najlepsza karma dla Shih TzuPsy małych ras takie jak Shih Tzu znane są z wybrednego charakteru. Najlepsza karma dla Shih Tzu to taka o podwyższonej smakowitości. Może to być zarówno karma mokra, jak i wysoko mięsna, bezzbożowa. W przypadku zdecydowania się na żywienie karmą mokrą należy pamiętać o regulanym myciu zębów. Małe rasy psów mają tendencję do odkładania się kamienia nazębnego. Dodatkowo w ramach profilkatyki stomatologicznej zalecane jest podawanie przysmaków dentystycznych, tak by pies miał szansę ścierać kamień nazębny na bieżąco. Podawanie sucych karm dla małych ras jest również dobrym wyborem. Takie karmy zapewniają pełne odżywienie, dbają o sierść pieska, a także zapewniają potrzebę żucia i gryzienia. dodatkowo mają mikro granulki dostosowane do potrzeb małych ras. Tutaj znajdziesz pełną listę karm dla małych ras psów do jakich należy Shih Tzu. Akcesoria dla Shih TzuSzampon i Odzywka dla psów rasy Shih Tzu Szczotka do włosówPreparat do pielęgnacji sierściPrzysmaki dentystyczne Karma sucha i mokra dla małych psów Małe legowisko Torba albo transporter Szelki - Shih Tzu nie powinien chodzić w obroży Gumki do włosówMiska z płaskim dnem - mała miseczka Wady Shih TzuLiczne wady genetycznePracochłonna pielęgnacjaZalety Shih TzuKrótkie spaceryNie gubi sierściLekki można go wszędzie ze sobą zabieraćMało kosztowna opieka, zakup karmyDługowieczna rasaDoskonały towarzysz do domu z dziećmi Toleruje inne zwierzętaNie jest agresywny Może mieszkać w mieście, bloku Zadko przejawia lęk przed samotnością

Psy towarzyszą ludzkości od setek lat. Oswojone zwierzęta domowe mogą pełnić funkcję obronną, pomagać w codziennych czynnościach, a nawet stać się najlepszym przyjacielem człowieka. Dla osób niepełnosprawnych, np. niewidzących, pies staje się przewodnikiem, który chroni przed wszelkimi niebezpieczeństwami. Zobacz ciekawostki o psach, które stawiają te niezwykłe zwierzęta w pozytywnym świetle. Co wiemy o psach – skąd się wzięły w naszych domach? Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek nad tym, jak znalazły się w naszych domach czy mieszkaniach psy? Ciekawostki dotyczące ich pochodzenia pozwolą rozwiać takie wątpliwości. Pies jest zwierzęciem pochodzącym od wilka szarego – dumnego i dzikiego. Minęło sporo czasu od chwili, gdy te dwa gatunki czworonogów miały jednak wiele wspólnego. Psy oddzieliły się od wilka szarego około 125 tys. lat temu. Następnie wykształcił się osobny gatunek, który z czasem został udomowiony przez człowieka i był wykorzystywany do prac gospodarczych czy transportu. Obecnie jest tylko kilka ras psów, które mają w swoim genotypie geny wilka szarego. To między innymi: chart perski,chow chow,terier tybetański,syberyjski husky,pekińczyk,shih tzu. Psy – ciekawostki o udomowieniu Najprawdopodobniej udomowienie psa miało miejsce około 17-12 tys. lat temu. Początkowo te zwierzęta służyły człowiekowi do tropienia i transportu zwierzyny łownej na bezkresnych połaciach Syberii. Dziś nadal są tam wykorzystywane. Ciekawostki o psach dostarczane przez kolejnych naukowców pozwoliły człowiekowi lepiej poznać różne rasy tych zwierząt. Na początek warto podkreślić najważniejszą psią ciekawostkę, mianowicie to, że psy stanowią najbardziej zróżnicowany gatunek zwierząt w skali światowej. Badacze cały czas prowadzą badania i analizy, które pozwalają na wyszczególnienie nowych ras i opisanie ich. Większość obecnie wyodrębnionych ras nie została stworzona w naturalnym trybie, ale poprzez sztuczny dobór osobników do krycia. Człowiek kształtuje je różnymi metodami, by wzmacniać ich pożądane cechy wyglądu i charakteru. Ciekawostki o rasach psów Informacje o psach nie były przez lata usystematyzowane. Zmieniło się to za sprawą Karola Linneusza, który opisał czworonoga pod łacińską nazwą Canis familiaris w 1758 roku. Wyraźnie oddzielił on gatunek psów jako takich od wilka, który został zaklasyfikowany jako Canis lupus. Dziś systematyka ras psów zadziwia swoją rozbudowaną strukturą. Istnieje ich ponad 150, a dodatkowo są podzielone na 8 klas. Najbardziej popularną rasą są obecnie labradory. Z kolei największą na świecie jest wilczarz irlandzki. Takie ciekawostki o rasach psów pozwolą ci być może wybrać swojego przyszłego pupila! Zdrowotne ciekawostki o psach Co wiemy o psach, jeśli chodzi o ich ciało? Sprawdźmy! Szósty zmysł czy powonienie – coś o psach i ich znakomitym nosie Psy mają bardzo wyczulony zmysł węchu. Ich nos potrafi wyczuć zapachy z dużej odległości, dlatego wiele ras sprawdza się bardzo dobrze jako zwierzęta tropiące. Jednak wiedz również i o tym, że takie czworonogi mają tak czuły węch, że potrafią wyczuć różne typy nowotworów, płuc,skóry,piersi,pęcherza moczowego,prostaty. Ciekawostką dotyczącą pewnych ras psów jest to, że mają one wrodzone umiejętności w tropieniu poważnych chorób u człowieka. Poddane odpowiedniemu, ukierunkowanemu szkoleniu mogą wywąchać u pacjentów raka różnych narządów. Być może komórki rakowe powodują wydzielanie specyficznego zapachu, który jest identyfikowany właśnie przez psy. Jako psią ciekawostkę zalicza się to, że czworonożny pupil może wykryć i inne problemy zdrowotne u swojego pana lub u osób w swoim otoczeniu. Mowa o takich schorzeniach jak: cukrzyca i groźne wahania poziomu glukozy we krwi;napady padaczki (epilepsji) – nawet na 45 minut przed wystąpieniem ataku. Takie ostrzegawcze działanie psów może być kluczowe nie tylko dla zdrowia, ale niekiedy i życia człowieka. Psie ciekawostki – węch, słuch i wzrok Psi węch jest silnym zmysłem, z którego pupil korzysta w specyficzny sposób. Kiedy węszy, używa swoich nozdrzy. Prawe połączone jest z prawą półkulą mózgową i odpowiada za analizę bodźców obcych, które mogą wywoływać strach i lęk u zwierzęcia. Natomiast lewe nozdrze połączone jest z lewą półkulą mózgu zwierzęcia i analizuje bodźce, które ten zna i są dla niego uznawane za bezpieczne. Zmysł zapachu u psa jest od 10 do 100 tys. razy mocniejszy niż u człowieka. Ciekawostką o psach jest także i to, że mają znakomity słuch. Potrafią zlokalizować źródło dźwięku w zaledwie 0,06 sekundy. Służą im do tego obrotowe ruchy uszu, które są sterowane kilkunastoma oddzielnymi mięśniami. Psi słuch najlepiej działa przy dźwiękach o częstotliwości 8000 Hz. Człowiek najlepiej słyszy przy częstotliwości 4-krotnie niższej – 2000 Hz. Wzrok tych zwierząt to kolejna ciekawostka. U psów budowa oka jest inna niż u człowieka. Widzi mniej ostro otaczający go świat, a oko nie jest przystosowane do obserwacji przedmiotów i ludzi z bliska. Ostrzej widzi obiekty w ruchu. Wszystko dlatego, że w naturze psom, jak i ich praprzodkom wilkom, wzrok nie jest niezbędny do działania. Znakomity słuch i węch pozwalają na polowanie i dostrzeżenie ewentualnego niebezpieczeństwa. W oczach psów znajduje się też membrana, która pozwalają im widzieć lepiej w zupełnych ciemnościach. Najnowsze informacje o psach dowodzą, że zwierzęta te widzą kolory, choć nie w tak wyraźny sposób jak człowiek. Do tego te czworonogi mają trzy powieki – górną, dolną i trzecią, odpowiadającą za utrzymanie wilgotności i ochronę oczu. Budowa ciała psów Kolejna psia ciekawostka wskazuje, że dorosły czworonóg ma 319 kości, podczas gdy człowiek tylko 206. Szczenięta rodzą się ślepe, głuche i bez zębów. Najpierw małe pieski mają komplet 28 zębów, a dorosłe czworonogi – 42. Czy wiesz, że psy też się pocą? Mają gruczoły potowe na opuszkach łap, ale dla schłodzenia się w upalne dni czy po wysiłku zaczynają po prostu dyszeć. Psy nie mają aż tylu kubków smakowych co człowiek. Ich liczba to około 1700. Dla porównania, ludzie mają ich około 9000, a koty – zaledwie 473. Normalna temperatura ciała człowieka wynosi 36,6 stopni Celsjusza, a psa – 38 stopni. Typowe zachowania psów – ciekawostki Najwięcej ciekawostek o psach może ci przekazać psi behawiorysta, czyli inaczej specjalista od zachowań tych zwierząt. Podczas pracy z czworonogami może on dostrzec, jakie są ich zachowania i modyfikować je. Na przykład częstym problemem, z jakim do behawiorysty zgłaszają się właściciele psów, jest niszczenie mebli i różnych przedmiotów w domu podczas nieobecności rodziny. Czworonóg, pozostawiony sam sobie, może zacząć drapać meble tapicerowane, pożerać buty i inne drobne przedmioty. Wyje, piszczy i szczeka, ale nie dlatego, że jest złośliwy. Najczęściej jest to spowodowane tym, że pies cierpi na lęk separacyjny. Wydaje ci się, że twój czworonożny pupil cały czas śpi? To nie tylko wrażenie, to fakt. Informacje o psach przekazywane przez naukowców wskazują, że ten czworonóg potrzebuje do regeneracji organizmu na co dzień średnio od 14 do 16 godzin snu, czyli śpi znacznie więcej niż człowiek. Jednak, nawet kiedy ma zamknięte oczy, nie zapada w głęboki sen, ale drzemie, zwinięty zwykle w kłębek. W fazę głębokiego snu zwierzę wchodzi w pozycji „zdechł pies”. Komunikacja z psem – ciekawostki Pies, rzecz jasna, nie potrafi porozumiewać się z ludźmi w konwencjonalny sposób. Jednak obserwacja jego zachowania czy poszczególnych elementów budowy ciała pozwoli właścicielowi bezbłędnie rozpoznać, co takiego ma do przekazania zwierzę. Ciekawostki o psach wskazują między innymi na psie uszy, które pełnią ważną funkcję w procesie komunikacji z otoczeniem – z człowiekiem, ale i z innymi czworonogami. Obserwacja uszu zwierzęcia pozwala na wyciąganie trafnych wniosków: lekko skierowane do przodu uszy – pies jest zrelaksowany;postawione uszy do przodu – strach u zwierzęcia;skierowanie jednego ucha do przodu, a drugiego do tyłu – wzmożona czujność u psa i gotowość do podjęcia walki;położenie uszu po sobie – zwierzę odczuwa niepokój. Ciekawostki o psach i wychowywaniu ich z dziećmi Rodzice zastanawiają się, czy dobrym wyborem jest zakup szczeniaka dla kilkuletniego dziecka. Zdarza się, że pies pojawia się równolegle z noworodkiem. Czy to działanie jest prawidłowe? Jak najbardziej. Sprawdź psie ciekawostki i to, co mówią o ich wpływie na wychowywanie dzieci! Analizy wielu przypadków dowodzą, że dzieci, które wychowują się w domu z psem, są bardziej empatyczne, zdrowsze i przyjaźniejsze niż inne. Potrafią radzić sobie w wielu sytuacjach życiowych. Obdarzają uczuciem czworonoga, który odwdzięcza się bezgranicznym oddaniem. Badania wykazały, że dzieci pochodzące z domów, w których są psy, rozwijają większą odporność na wszelkiego rodzaju schorzenia, w tym przede wszystkim alergie skórne czy wziewne. Wszystko dlatego, że mają po prostu silniejszy system odpornościowy i mikrobiom. Rodzice nie muszą przejmować się tym, że dzieci potrafią całować bez końca swoich pupili. To nic złego, a bakterie i inne drobnoustroje, które przekazują sobie nawzajem, wcale nie muszą być dla nich zagrożeniem. Wręcz przeciwnie. „Buziaki” dawane psom przez dzieci powodują, że u człowieka powstaje tak zwany pozytywny efekt probiotyczny. Wykształca się większa odporność, co jest ciekawostką o psach, którą warto poznać. Muzyczne ciekawostki o psach Co wiemy o psach i ich rozrywkach? Wiele ras uwielbia aktywność fizyczną. Czy wiedziałeś jednak coś o psach i ich preferencjach muzycznych? Otóż w 2017 roku zespół Alestorm ze Szkocji, specjalizujący się w muzyce określanej jako piracki metal, wydał specyficzną płytę w wersji dla ludzi i dla psów. Krążek „No Grave But The Sea” w wersji zwierzęcej zamiast wokali ma psie szczekanie. Czy to oznacza, że takie czworonogi lubią gatunek muzyki metalowej? Niekoniecznie. W internecie można znaleźć muzykę relaksacyjną dedykowaną właśnie takim zwierzętom. Czy jest skuteczna i odpręża? Takiej potwierdzonej informacji o psach niestety nie ma. Cenne informacje o psach i ich żywieniu Uwielbiasz czekoladę? Twój pies chciałby spróbować twojego batonika czekoladowego? Uwaga! Nie pozwól mu na to. Zawiera ona szkodliwy dla psów składnik – teobrominę. Musisz wiedzieć, że jego spożycie może doprowadzić do poważnego zatrucia u zwierzęcia, a nawet w skrajnych przypadkach do śmierci psa. Ciekawostka jest taka, że nie od razu po spożyciu czekolady u czworonoga pojawiają się objawy zatrucia. Najczęściej można je zauważyć w ciągu około 4 godzin po zjedzeniu słodyczy i nie należy ich ignorować. Najlepiej udać się wówczas do weterynarza. Psy nie mogą spożywać także winogron czy rodzynek, ponieważ powodują u nich niewydolność nerek. Szkodzą im gotowana cebula, kawa i produkty z kofeiną czy orzechy makadamia. Śmiertelne mogą być spożyte przez czworonoga pestki jabłek i gruszek, z uwagi na zawartość arsenu. Podsumowanie Ciekawostki o psach pozwalają lepiej poznać czworonoga, który towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat. Ma on szczególnie wyczulony słuch i węch. Potrafi się porozumiewać z człowiekiem za pomocą gestów.

Pochodzenie Od dawnych lat w Tybecie żyły dwie rodzime rasy psów, będące całkowitym przeciwieństwem, zarówno pod wzgledem wyglądu jak i uzytkowości: potężny mastiff tybetański i maleńki shih tzu. Doskonale ze sobą współpracowały: pierwszy z nich pilnował domostw, towarzyszył swoim właścicielom podczas przemieszczania się po bezkresnych szlakach handlowych i chronił ich przed dzikimi zwierzętami, był więc psem typowo użytkowym. Rolą drugiego było ostrzeganie, jeśli usłyszał coś podejrzanego. Trzymano je przede wszystkim przy światyniach i wykorzystywano jako psy stróżujące, a w domach zamożnych Tybetańczyków pełniły rolę psów towarzyszących. Podczas gdy mastiffy nadal są psami ciężko pracującymi, shih tzu z biegiem lat zrobiły oszałamiającą karierę jako luksusowe psy rodzinne i do towarzystwa. Choć na temat pochodzenia shih tzu istnieje wiele teorii, to jedno nie ulega wątpliwości, że początków rasy należy szukać w Tybecie. Dalajlamowie chętnie otaczali się tymi małymi pieskami wierząc, że są one uosobieniem lwów towarzyszących Buddzie. Inne psy nie miały tu wstępu, dzięki czemu hodowano je w czystości rasy. Ponieważ Tybet pozostawał w zależności od Chin, tybetańscy władcy często składali wizyty chińskiemu cesarzowi, przywożąc mu w prezencie te bardzo cenione na cesarskim dworze pieski. Otrzymanie psa-lwa nawet dla cesarza było zaszczytem. To one dały początek największej na świecie, liczącej około tysiąca psów hodowli. Stworzono im idealne warunki, do pilnowania, by nic im nie brakowało zatrudniono setki niewolników, podobno prowadzono nawet coś na kształt ksiąg rodowodowych, których istnienia nie udało się jednak potwierdzić. Działania cesarskiej hodowli zaowocowały powstaniem dwóch pięknych miniaturowych ras psów: pekińczyka i shih tzu. Ponieważ nie ulega wątpliwości, że obie te rasy były kojarzone między sobą, to właśnie domieszką krwi pekińczyka tłumaczy się odmienny wygląd shih tzu od swoich tybetańskich przodków i swego kuzyna lhassa apso. Co ciekawe, nazwy obu ras znaczą to samo: lwi pies. Przez wiele lat prawo posiadania shih tzu przysługiwało wyłącznie cesarzowi a także tym osobom, które jako dowód sympatii otrzymały go od niego w prezencie. Taki dar był oczywiście powodem do dumy i obdarowani chętnie się nim chwalili. Zabierali psa wszędzie ze sobą, dla wygody chowając go w rękawie. Ten zwyczaj doprowadził do miniaturyzacji rasy tak znaczniej i absurdalnej, że psy stały się skarłowaciałe, przestały się rozmnażać i trzeba było dla ratowania hodowli sprowadzić normalniej wielkości osobniki z Tybetu. Po śmierci cesarza Tzu Hsi hodowla zaczęła podupadać a na koniec większość psów została rozdana chińskim arystokratom. Nowi właściciele psów pałacowych poczuli się tak zaszczyceni ich posiadaniem, że rozpoczęli ich hodowlę, założyli nawet związek hodowców a do współpracy zaprosili grupę ekspertów, z pomocą których w 1938 roku stworzyli wzorzec rasy. Rok później władzę objęli komuniści, hodowlę luksusowych psów uznali za przejaw zgnilizny obyczajowej i nakazali jej likwidację. Na szczęście wiele psów zdołano wywieźć za granicę, co uratowało rasę od wyginięcia. Jej prawdziwy rozwój nastąpił dopiero w latach pięćdziesiątych, kiedy to Międzynarodowa Federacja Kynologiczna uznała wprawdzie shih tzu za rasę tybetańską, ale patronat nad jej rozwojem przyznała Anglikom, którzy rozpoczęli regularną hodowlę. Dzięki temu psy te stały się bardzo popularne, przebojem weszły na światowe ringi i okazały się ich wielką ozdobą. Przez bardzo długi czas obowiązywała ściśle przestrzegana zasada, że żaden pies nie może opuscić Chin, jeśli już ktoś ze względów dyplomatycznych został nim obdarowany, to przed przekazaniem go nowemu właścicielowi dosypywano psu do jedzenia drobno tłuczone szkło, co po kilku godzinach powodowało jego śmierć w okropnych meczarniach. W tych warunkach trudno się dziwić, że w Europie rasa długo pozostawała nieznana. Pierwszy raz poza państwem chińskim shih tzu znalazły się właśnie w Anglii, w 1927 roku, Zostały przywiezione na wyspy przez pannę Hutchins oraz państwa Brownrigg, którzy z zaledwie sześcioma osobnikami rozpoczęli hodowlę tej rasy. W początkach lat trzydziestych powstał klub rasy zarejestrowanej jako apso a w 1933 roku psy tej rasy uzyskały prawo do wystepowania w odrębnej klasie na wystawach kynologicznych. Na skutek nieporozumienia dwóch hodowców i jednocześnie wojskowych, pułkownika Bailey’a oraz generała Douglaas Brownrigga, doszło do wielkiej awantury w wyniku której shih tsu w liczbie 18-tu opuściły rasę apso i zostały zarejestrowane jako shih tzu. Rok później, w 1934 roku, został opracowany wzorzec rasy, a w 1949 roku Kennel Club przyznał prawo do ubiegania się o tytuł championa. Jest jeszcze w historii shih tzu bardzo ciekawa historia będąca powrotem do początków kształtowania się rasy. W latach 50-tych angielska hodowczyni panna Evans nie bez trudu uzyskała pozwolenie Kennel Clubu na pokrycie suczki shih tzu pekińczykiem. Potomstwo tej pary chrakteryzujące się skróconą kufą zrobiło prawdziwą furorę i w czwartym pokoleniu uzyskało rodowody shih tzu. Obecnie istnieją dwa, widoczne na poniższych szkicach, typy shih tzu: europejski - mocniejszy i cięższy od amerykańskiego, pies ma dobrze wysklepioną klatkę piersiową, w miarę szeroko rozstawione kończyny, bardziej okrągłą głowę oraz sprawiające wrażenie większych, pełne ekspresji oczy amerykański - delikatniejszy, o węższej klatce piersiowej, znacznie dłuższej szyi oraz mniejszej głowie, bliżej ustawionych, mniej masywnych i dłuższych kończynach . Nie ulega kwestii, że wyraźnie się różnią, typ amerykański jest bardziej wyniosły i elegancki. Co do tego, który jest ładniejszy, zdania prawdopodobnie są podzielone. Możemy jedynie dywagować, bo obowiązuje nas typ europejski, chociaż gdyby trochę wydłużyć szyję i nogi, pies niewątpliwie zyskałby na urodzie. Skojarzenie osobników tej samej rasy, tylko w innym typie to zaledwie ewolucja a nie rewolucja. Prawdopodobnie prędzej czy później ktoś się o to pokusi, jesli już tego nie zrobił. Podejrzewam, że białe sznaucery miniaturowe nie miałyby tak obfitego i jednocześnie szorstkiego owłosienia, gdyby wyprowadzaniu tego umaszczenia nie przyglądał się bardzo życzliwie pewien wyjątkowo urodziwy west highland terrier. I chwała mu za to! Wracając do shih tzu, prawdziwy rozwój rasy nastąpił dość późno, bo dopiero w latach 50-tych. FCI uznała, że shih tzu jest rasą tybetańską, ale patronat przyznała Wielkiej Brytanii biorąc pod uwagę zasługi tego kraju w jej popularyzacji w Europie i Stanach Zjednoczonych. Standard angielski, czy raczej europejski, został uznany przez FCI w 1954 roku. W latach 80-tych ubiegłego wieku shih-tzu stały się bardzo popularne, zarówno ze względu na swoją niezwykłą urodę jak i doskonały charakter. Do Polski trafiły w 1981 roku. Była to suka PIERINAS ISOLDE z Danii, importowana przez Małgorzatę Zieleniewską do hodowli Bravado, do której później dołączył pies DEIFOHOS z Kopfsteinu przywieziony z Czechosłowacji. Mamy obecnie shih tzu na bardzo wysokim, światowym poziomie, a ich popularność w naszym kraju stale rośnie. Młodzieżowy Zwycięzca Świata’ 2012 PRALINKA Ad Acte Wygląd Shih tzu jest jednym z tych psów, od których nie można oderwać oczu. Jego niezwykła uroda i niepowtarzalny sposób poruszania się powoduje, że nierzadko jest zwycięzcą konkursów finałowych na najbardziej prestiżowych wystawach kynologicznych. Ma wpisującą się w prostokąt sylwetkę, długi prosty grzbiet, szeroką i głęboką klatkę piersiową, mocne lędźwie oraz wysoko osadzony, zawinięty nad grzbietem ogon. Kończyny przednie krótkie, muskularne, obficie owłosione, z mocno owłosionymi łapami. Kończyny tylne krótkie i mocne, widziane z tyłu - proste. Uda zaokrąglone. Łapy okrągłe, mocno owłosione. Głowa osadzona na długiej, wysoko noszonej szyi, szeroka, o krótkiej, kwadratowej kufie, optycznie powiększonej obfitym owłosieniem. Oczy ciemne, szeroko osadzone, duże, ale nie wyłupiaste. Białko oka w żadnym wypadku nie powinno być widoczne. Uszy długie, zwisające, całkowicie pokryte długim włosem. Nos czarny lub wątrobiany u psów o tym samym umaszczeniu, znajdujacy sie na poziomie dolnej powieki lub poniżej. Nozdrza wydatne, szeroko otwarte, nigdy nie powinny być skierowane ku górze. Długość kufy powinna wynosić ok. 2,5 cm, ponieważ taka jest dostatecznie krótka, ale jeszcze nie powoduje kłopotów z oddychaniem. Shih tzu powinien mieć lekki przodozgryz lub zgryz cęgowy. Nadmierny przodozgryz, który powoduje, że język wystaje nawet przy zamkniętym pyszczku jest wadą dyskwalifikującą. Wysokość w kłębie: psy i suki 20 - 26,7 cm. Masa ciała: psy i suki 4,5 – 8,1 kg. Charakter, usposobienie Shih tzu ma ugruntowaną opinię wspaniałego psa do towarzystwa. Jest bardzo pewny siebie, przyjazny dla otoczenia i mniej nieufny wobec obcych niż spokrewniony z nim lhassa apso. Ma bardzo miłe usposobienie, jest wierny i łatwy do układania. Z natury aktywny, chętnie uczestniczy w spacerach całej rodziny i w zabawach z dziećmi. Lubi długie ale niezbyt szybkie spacery, w czasie których nie wchodzi w utarczki z innymi psami. Nie boi sie zimna, warto jednak sprawić mu nieprzemakalny kombinezon na jesienne spacery, który chroni przed zamoczeniem i filcowaniem sie włosa. UFO Veseliy Gremlin (Makówka) w butach ze śniegu po powrocie z zimowego spaceru Shih tzu jest psem pojętnym i łatwo się uczy, wymaga jednak cierpliwości i łagodności, zdenerwowanie lub ostra reakcja właściciela potrafi zniweczyć dotychczasowe osiągnięcia. Jeśli naukę rozpocznie się odpowiednio wcześnie, pies świetnie poradzi sobie na szkoleniu w zakresie posłuszeństwa, sprawdzi się również w mini agility. Shih tzu cieszy się opinią najbardziej sprawnego, oprócz spaniela tybetańskiego, wśród psów ozdobnych i do towarzystwa. Co ciekawe, jest doskonałym obserwatorem, podczas ćwiczeń podpatruje i naśladuje inne psy. Choć jest wierny i posłuszny, to czasem podobnie jak kot, lubi chodzić własnymi drogami. Uwielbia pieszczoty i głaskanie, ale to on decyduje, kiedy ma na nie ochotę. PL Champion Solaris Avis HONEY LOVE Szata Szata jest największą ozdobą shih tzu. Ma wspaniałą, długą, sięgającą aż do ziemi sierść, która powinna być gruba, prosta lub lekko falista, ale nigdy nie kędzierzawa, podszyta bardzo solidnym, gęstym podszerstkiem. Falistość jest niepożądana, ale tolerowana. Na czubku głowy włosy rosną do góry, układając się na kształt chryzantemy. Żeby nie opadały na oczy, powinno się je spinać w kucyk. Można to zrobić gumką lub ozdobną kokardką. Upięcie widocznego na zdjęciu obok kucyka wystawowego jest wielką sztuką. Opisujemy to tutaj. Umaszczenie: dowolne. Szata może być jedno, dwu, lub wielobarwna, wszystkie kombinacje kolorów są akceptowane zwłaszcza, gdy znaczenia są symetrycznie rozłożone. U psów łaciatych bardzo pożądana jest mała biała gwiazdka na czole i biały koniuszek ogona. Sierść shih tzu wymaga niezwykle systematycznej pielęgnacji, Ich właściciele mają jednak szczęście, bo te niezwykłe pieski uwielbiają być czesane, pod warunkiem, że zostały bardzo wczesnie do tego przyzwyczajone i robi się to delikatnie a sierść jest zadbana i nie ma w niej supłów. Jeśli pies nie ma być wystawiany, można mu skrócić włos i ostrzyc na sportowo, będzie wyglądał równie ładnie a krótka sierść jest bez porównania łatwiejsza do utrzymania w nienagannym stanie. Więcej na temat pielęgnacji sierści shih tzu i przygotowania go do wystaw - kliknij tutaj Zdrowie Choć shih tzu jest psem długowiecznym, dożywa 14-16 lat i cieszy się dobrym zdrowiem, to jego właściciel powinien regularnie sprawdzać stan oczu swojego przyjaciela. Są one podatne na urazy i wysychanie, co sprzyja rozwojowi różnego rodzaju chorób. Zdarzają się czasem takie wady wrodzone jak entropium i ektropium a także zwężenie lub niedrożność kanalików łzowych, co powoduje ciągłe łzawienie i powstawanie brzydkich zacieków pod oczami. Regularnej kontroli wymagają również całkowicie zasłonięte sierścią, słabo wentylowane uszy. W gorące dni, podobnie jak wszystkie psy ze skróconą kufą, shih tzu może mieć problemy z oddychaniem. W czasie letnich upałów trzeba więc zapewnić mu chłodne miejsce do wypoczynku, a na dłuższy spacer wybrać się dopiero po zachodzie słońca. Trzeba też zrezygnować z podróży samochodem, chyba że jest wyposażony w bardzo dobrze działającą klimatyzację i w żadnym wypadku ani na chwilę nie zostawiać psa samego w samochodzie. U niektórych psów zdarza się uwarunkowane genetycznie zwężenie nozdrzy, które utrudnia psu oddychanie i wymaga zabiegu operacyjnego. Z chorób immunologicznych wymienić należy zespół Cushinga i niedoczynność tarczycy. Specyficznym dla shih tzu schorzeniem jest niewydolność nerek. Mimo tylu potencjalnie zagrażających tej rasie chorób, shih tzu mało chorują i do końca życia zachowują dobrą kondycję. Ch Pl RED WHITE SWEETS Z Kojca Coli dowód, że wystawowa kariera nie wyklucza korzystania z radości życia Do kogo pasuje ten pies ? Odpowiedź jest prosta: shih tzu pasuje do każdego, pod jednym wszakże warunkiem, że będzie to osoba, która potrafi odpowiednio zadbać o jego sierść. Właściciel musi sobie zdawać sprawę z tego, że jeśli pies ma wyglądać schludnie, trzeba go bardzo regularnie kąpać i szczotkować. Codzienna pielęgnacja nie wymaga nadzwyczajnych zdolności manualnych, natomiast przygotowanie psa do wystaw to już duża sztuka. Ponieważ utrzymanie długiej sierści jest dość kłopotliwe, można ją w dobrym salonie skrócić na tyle, żeby właściciel poradził sobie z utrzymaniem jej w porządku. Wówczas największy problem tej rasy przestanie być problemem. Shih tzu jest psem bardzo spokojnym, inteligentnym, serdecznym i ogromnie przywiązanym do swojego pana. Jak przystało na psa dalekego wschodu, do obcych podchodzi czasem z rezerwą i nawet robi wrażenie wyniosłego i nieprzystępnego. W rzeczywistości potrafi być bardzo radosny, lubi sie bawić, bywa żywiolowy, ale natychmiast się uspokaja, kiedy jego pan kończy zabawę. Jest psem niezwykle czystym i bardzo szybko uczy sie załatwiać swoje potrzeby na dworze. W domu nie sprawia kłopotów, jest posłuszny, choć czasem, kiedy mu coś wpadnie do głowy - odmawia wykonania polecenia. Wtedy, jak przystało na przybysza ze wschodu, głośno nie protestuje, tylko po prostu polecenia nie rozumie lub nie słyszy. Równie dobrze nadaje się dla rodziny z dziećmi jak i dla osoby samotnej. Może mieszkać w każdym, nawet maleńkim mieszkaniu. Potrzebuje bliskości człowieka, najchętniej towarzyszyłby cały czas zwoim opiekunom, ale jeśli zostanie do tego przyzwyczajony, może bez problemu zostać sam w domu. Można go zabrać dosłownie wszędzie, uwielbia spacery i doskonale znosi podróż samochodem. Niekonfliktowy charakter powoduje, że bez problemów może mieszkać z innymi zwierzętami, również kotami, choć zabawy z nimi mogą być niebezpieczne, ponieważ kocie pazury w czasie zabawy mogą skaleczyć jego oczy. Shih tzu jest pieskiem lubiącym komfort i spokój, nie znosi hałaśliwych miejsc, zamieszania, krzyków i głośnej muzyki. Jest bardzo przyjazny wobec dzieci, zawsze skory do zabawy, wysoko ceni różne zabawki, ale zdecydowanie najwyżej zabawę ze swoim panem. Zalety i wady + doskonały pies do towarzystwa + bardzo przywiązany do właściciela + przyjazny wobec dzieci i zwierząt + łatwo przystosowuje się do każdych warunków + nie jest hałaśliwy + nie linieje - wymaga systematycznej pielęgnacji - źle znosi upały - czasem chrapie Multi Champion Solaris Avis FANTASTIC LADY Jak znaleźć dobrą hodowlę ? Jeśli chcesz kupić psa tej rasy, unikaj niesprawdzonego źródła, poszukaj dobrej, legalnej hodowli w naszym Katalogu Hodowców Wszystkich należących do ZKwP/FCI Hodowców psów rasowych zapraszamy do wpisania się do prowadzonego na naszym portalu Katalogu Hodowców, żeby ci, którzy chcą kupić dobrze odchowane szczenię, mogli do nich trafić. Wpis do katalogu jest bezpłatny. Wzorzec rasy FCI Wzorzec FCI nr 208 / wersja polska luty 2011 SHIH TZU POCHODZENIE: Tybet. PATRONAT: Wielka Brytania. DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: UŻYTKOWOŚĆ: Psy do towarzystwa. KLASYFIKACJA : Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 5 Rasy tybetańskie. Bez prób pracy. KRÓTKI RYS HOSTORYCZNY: Ludzie nierzadko mylą shih tzu i lhasa apso, ale różnice między tymi psami są ewidentne. Rasa ta pochodzi z Tybetu, ale rozwijała się w Chinach, gdzie psy te mieszkały w pałacach cesarskich. Chiny stały się republiką w roku 1912, i wtedy pierwsze egzemplarze shih tzu trafiły na Zachód, a do Wielkiej Brytanii w roku 1931. Za samodzielną rasę uznano je tam w 1934 roku, z odrębną księgą rodowodową od roku 1940 i prawem do championatu od roku 1949. Szczególnie atrakcyjną cechą rasy jest włos, układający się na głowie na kształt chryzantemy. WRAŻENIE OGÓLNE: Krzepki, obficie, ale nieprzesadnie owłosiony, z charakterystycznym, aroganckim sposobem bycia i twarzą przypominającą chryzantemę. WAŻNE PROPORCJE: Długość od kłębu do nasady ogona większa od wysokości w kłębie ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Inteligentny, żywy i czujny. Przyjazny i niezależny. GŁOWA: Szeroka, okrągła; szeroka między oczami, z wyraźnym stopem. Bujnie owłosiona, z włosem opadającym nad oczami. Obfita broda i bokobrody, Włos na kufie rośnie w górę, dając charakterystyczny efekt chryzantemy. Sierść nie przeszkadza w Stop: wyraźny. TRZEWIOCZASZKA: Nos: Czarny, ale u psów wątrobianych lub łaciatych wątrobianych - nos ciemno wątrobiany. Grzbiet nosa powinien znajdować się na poziomie dolnej powieki lub nieco poniżej. Nos skierowany w dół wysoce niepożądany. Szeroko rozwarte nozdrza. Ściśnięte nozdrza - wysoce niepożądane. Kufa: Szeroka, graniasta, krótka, nie pomarszczona, płaska i owłosiona. Długości ok. 2,5 cm od wierzchołka do stopu. Grzbiet nosa prosty lub nieco zadarty. Pigmentacja kufy tak pełna, jak tylko możliwe. Wargi: zamknięte Uzębienie: Szeroka szczęka i żuchwa, lekki przodozgryz lub zgryz cęgowy. Oczy: Duże, ciemne, okrągłe, rozstawione szeroko, ale nie wyłupiaste. Ciepłe w wyrazie. U psów wątrobianych lub o wątrobianych znaczeniach, dopuszczalny jest jaśniejszy kolor oczu. Niewidoczne białkówki. Uszy: Duże, z długim płatem usznym, zwisające. Osadzone nieco poniżej sklepienia czaszki; owłosione tak obficie, że wydają się zlewać z owłosieniem szyi. SZYJA: Proporcjonalna, łukowata. Długość odpowiednia dla dumnego noszenia głowy. TUŁÓW: Grzbiet: Prosty. Lędźwie: Dobrze związane i mocne. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka, zaiweszona między nogami. OGON: Obficie owłosiony; noszony wesoło, wysoko ponad grzbietem. Osadzony wysoko. Noszony – w przybliżeniu – na wysokości sklepienia czaszki, przydając harmonii sylwetce. KOŃCZYNY:KOŃCZYNY PRZEDNIE: Łopatki: Mocne, dobrze ukątowane. Przedramię: Nogi krótkie i muskularne, o mocnym kośćcu; tak proste, jak tylko możliwe przy szerokiej, nisko zawieszonej klatce piersiowej. Łapy: Zaokrąglone, mocne, obficie owłosione. KOŃCZYNY TYLNE: Wygląd ogólny: Nogi krótkie i muskularne, o mocnym kośćcu. Widziane od tyłu – proste. Uda: Dobrze zaokrąglone i muskularne. Łapy: Zaokrąglone, mocne, o mocnych opuszkach; obficie owłosione. CHÓD/RUCH: Arogancki, płynny; przednie kończyny z dobrym wykrokiem, mocna akcja kończyn tylnych, z ukazywaniem całych opuszek stóp. SZATA:SIERŚĆ: Włos okrywowy długi, gęsty, nie lokowaty; umiarkowanie obfity podszerstek. Dopuszczalny lekko falisty. Sierść nie może przeszkadzać w widzeniu ani utrudniać ruchu psa. MAŚĆ: Dopuszczalne wszystkie kolory; biała strzałka na czole i biały koniec ogona – bardzo pożądane u psów łaciatych. WYSOKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA: Wysokość w kłębie: Nie więcej, niż 27 cm. Typ i cechy charakterystyczne dla rasy, są najwyższej wagi i w żadnym wypadku nie należy ich poświęcać jedynie dla wielkości. Masa: 4,5 – 8 kg. Idealna waga: 4,5 – 7,5 kg. WADY: Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależnosci od nasilenia oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: agresja lub wyraźna lękliwość każdy pies wykazujący wyraźne wady budowy lub zaburzenia charakteru, powinien zostać zdyskwalifikowany. Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny. Źródło:

Adopcja psa wiąże się z podejmowaniem wielu decyzji w tym samym czasie. Czy pupil ma być mały, czy większy? Rasowy czy mieszany? Z hodowli czy ze schroniska? Jeżeli zależy Ci na niewielkich rozmiarów czworonogu z rodowodem, możesz rozważyć przedstawiciela rasy ozdobnej. Nie wiesz, od czego zacząć? Przeczytaj poniższy artykuł, aby dowiedzieć się wszystkiego o shih tzu! Spis treści: Podstawowe informacje o shih tzu Historia rasy shih tzu Jak wyglądają shih tzu? Jak pielęgnować psy rasy shih tzu? Jaki charakter mają shih tzu? Jak długo żyją shih tzu? Ciekawostki o shih tzu Wskazówki żywieniowe dla opiekunów shih tzu Jak nazwać psa rasy shih tzu? Ile kosztują shih tzu? Podstawowe informacje o shih tzu Rozmiar mały Sierść długa, gęsta, niekręcona, może być lekko falowana Charakter pies do towarzystwa Długość życia 10–18 lat Historia rasy shih tzu Pochodzenie rasy shih tzu nie jest pewne. Najprawdopodobniej wywodzi się ona z Tybetu i w przeszłości była związana z tamtejszymi wierzeniami. Utożsamiano ją z lwami, które towarzyszyły Buddzie i stanowiły wcielenie zmarłych kapłanów. W pierwszej połowie XVII wieku shih tzu przybyły do Chin, gdzie zadomowiły się w cesarskich pałacach. W latach 30. XX wieku sprowadzono je do Wielkiej Brytanii, skąd rozprzestrzeniły się na całą Europę, zyskując rzesze miłośników w każdym kraju. Jak wyglądają shih tzu? Zgodnie z klasyfikacją FCI rasa shih tzu należy do grupy 9. (psy do towarzystwa i ozdobne), sekcji 5. (rasy tybetańskie). Shih tzu to jedna z ras brachycefalicznych, czyli krótkoczaszkowych. Cechami charakterystycznymi tych psów są: szeroka, okrągła głowa, szeroki rozstaw oczu, długie, stosunkowo nisko osadzone uszy, bujne owłosienie, także na głowie (grzywka, bokobrody), szeroka klatka piersiowa, krótkie, umięśnione nogi, puszysty, wysoko osadzony ogon. Jeżeli chodzi o gabaryty shih tzu, waga (masa ciała) tych zwierząt powinna wynosić 4,5–7,5 kg (w zależności od płci), natomiast ich wysokość w kłębie nie może przekraczać 27 cm. Dopuszczalne umaszczenie psów rodowodowych obejmuje wszystkie kolory szaty. Najbardziej popularne są shih tzu białe i shih tzu brązowe. Włosy zwierząt często są wielobarwne – występują u nich przeplatające się pasma w różnych kolorach. Pożądanymi przez hodowców elementami umaszczenia są biała strzałka na czole oraz biały koniec ogona. Te charakterystyczne cechy szczególnie wyraźnie odznaczają się u czarnych shih tzu. Jak pielęgnować psy rasy shih tzu? Czesanie i strzyżenie shih tzu to najważniejsze elementy pielęgnacji przedstawicieli tej rasy. Okrywa włosowa psa musi być myta co około 3–4 tygodnie, przy okazji zazwyczaj reguluje się również jej długość. Warto powierzyć to zadanie profesjonalistom pracującym w zakładach groomerskich. Niezależnie od obowiązującej w danym okresie mody sierść na czole pupila powinna być regularnie przycinana lub upinana wysoko, tak aby nie zasłaniała oczu zwierzęcia. Pomaga to przeciwdziałać różnorodnym chorobom (np. zapaleniu spojówek), które często dotykają przedstawicieli tej rasy. Z tego samego powodu oczy psa trzeba codziennie przemywać wilgotną szmatką lub wacikiem nasączonym specjalnym preparatem, który jest do tego przeznaczony. Inne zabiegi pielęgnacyjne, które należy wykonywać regularnie, to czyszczenie uszu, szczotkowanie zębów oraz przycinanie pazurów. Jaki charakter mają shih tzu? Shih tzu ma przyjazne usposobienie, chętnie spędza czas z opiekunem, a także z innymi ludźmi lub zwierzętami. Pomimo towarzyskiego charakteru dobrze znosi krótkotrwałą rozłąkę, dzięki czemu można bez obaw zostawić go samego w domu na czas pobytu w pracy. Jest to pies energiczny i aktywny, chętnie wychodzi na spacery i uczestniczy w dłuższych wycieczkach. W domu zamienia się jednak w spokojnego kanapowca i jest doskonałym towarzyszem naszej codzienności. Rasa ta odznacza się dużą inteligencją, raczej nie sprawia problemów wychowawczych. Niewyszkolone shih tzu mogą być jednak hałaśliwe i zaczepne. Jak długo żyją shih tzu? Jeżeli zastanawiasz się, ile żyje shih tzu, dobra wiadomość jest taka, że zwierzęta te należą do długowiecznych. Przeciętna długość życia zdrowego psa tej rasy wynosi 10–13 lat, ale nierzadko zdarzają się osobniki, które dożywają niemal dwóch dekad. Typowe dla shih tzu choroby mogą być związane ze specyficzną budową czaszki tych zwierząt, a także z ich niewielkimi gabarytami. Przedstawiciele tej rasy częściej niż inne czworonogi cierpią na: zapalenie spojówek, owrzodzenie rogówki, zespół suchego oka, niedrożność kanalików łzowych, alergie pokarmowe, wypadanie gałki ocznej, rozszczep podniebienia u szczeniąt, dwurzędowość rzęs, choroby układu oddechowego, choroby układu moczowego, choroby przyzębia, infekcje uszu. Ciekawostki o shih tzu Dosłowne tłumaczenie nazwy shih tzu to „psi lew”. W okresie panowania dynastii Ch’ing dalajlama obdarowywał swoich wasali małymi tybetańskimi psami, które były podobne do dzisiejszych shih tzu. Przedstawiciele tej rasy osiągają dojrzałość płciową bardzo szybko, bo już w wieku 10 miesięcy. Shih tzu są nazywane psami o twarzy chryzantemy. Zauważono, że włosy na ich głowach układają się w podobny sposób, jak pędy tej rośliny. Shih tzu stanowią jedną z najstarszych ras na świecie. Wskazówki żywieniowe dla opiekunów shih tzu Karmy dla shih tzu odzwierciedlają wyjątkowe potrzeby żywieniowe tej rasy. Z tego powodu mają nieco odmienny skład od pokarmów dla innych czworonogów. Aby utrzymać dobrą kondycję sierści, shih tzu potrzebują pożywienia przeznaczonego dla psów długowłosych. Charakteryzuje się ono zwiększoną (w porównaniu do pokarmów tradycyjnych) zawartością witaminy E, biotyny, cynku i miedzi, a także kwasów tłuszczowych omega-6. Ponieważ dorosłe shih tzu mają tendencję do tycia, należy szczególnie dbać o optymalny bilans kaloryczny ich posiłków, a także o codzienną aktywność fizyczną czworonogów. Jak nazwać psa rasy shih tzu? W internecie dostępne są różnego rodzaju bazy imion dla psów, którymi możemy się zainspirować, podejmując decyzję, jak nasz podopieczny będzie się nazywał. Warto zdecydować się na słowo 1- lub 2-sylabowe, łatwe do wymówienia, a jednocześnie charakterystyczne. Opiekunowie shih tzu rzadko wybierają imiona rodzime, takie jak Pimpek, Pusia czy Bajka, a znacznie częściej te obcego pochodzenia. Poniżej przedstawiamy niektóre z nich: dla suczki: Mia, Nala, Fiona, Bella, Milka, Nuka, dla psa: Frodo, Arczi, Lucky, Gizmo, Rocky, Nero. Ile kosztują shih tzu? Na pytanie o cenę shih tzu, nie da się uzyskać jednoznacznej odpowiedzi. Ceny szczeniąt rodowodowych wahają się w granicach 1500–4000 zł, przy czym ostateczna kwota, jaką trzeba zapłacić, często uzależniona jest od osiągnięć wystawowych rodziców. Duże znaczenie ma również renoma hodowli, z której pochodzą shih tzu (szczenięta). Rasowe psy z profesjonalnych hodowli są droższe od innych, ponieważ koszty ich utrzymania są znacznie wyższe. Składają się na nie: opieka nad matką przez całe jej życie, opieka weterynaryjna nad matką w czasie ciąży oraz nad szczeniętami, optymalna dla danej rasy dieta, czas poświęcony na opiekę nad psami i ich socjalizację.

Shih Tzu zarys historyczny rasy Prawdopodobnie shih tzu powstało z krzyżówki tybetańskiego psa ihasa apso i chińskiego pekińczyka. W ramach krzyżowania małych psów tybetańskich z pekińczykami w efekcie finalnym powstał pies, który znacząco się różnił od swoich przodków, wysokością, budową, włosem. Shih tzu wywodzi się z Tybetu. Wówczas wtedy były one psami świątynnymi i brały udział w różnych religijnych rytuałach. Psami tej rasy otaczali się mnichowie Dalajlamy. Wierzono zaś, że pod postacią tych psów kryją się zmarli kapłani buddyjscy. W 1643 roku trzech przedstawicieli tej rasy trafiło jako prezent na dwór cesarza Chin z dynastii Manchu. Na dworze cesarza w końcu shih tzu mogły poczuć się zauważone i cenione jako psy do towarzystwa. Do Europy trafiły w XX wieku, w latach 30-tych. W 1934 roku zostały mianowane odrębną rasą. Charakterystyka i właściwości Pochodzenie: Chińska Republika Ludowa, Tybet Długość życia: 10-16lat Wysokość w kłębie: 24-26cm Waga: Samiec 4,5-8,1kg Samica 4,5kg Charakterystyczną rzeczą, która przykuwa od razu oko w wyglądzie rasy shih tzu jest ich królewska, długa szata. Długie, miękkie włosy, które przypominają ludzkie, są w posiadaniu tych niesamowitych psów i występują w różnych opcjach kolorystycznych: białe, czarne, beżowe, czy tricolor. W umaszczeniu tych psów wszystkie kolory są dozwolone. Znakiem rozpoznawczym shihtsu jest również ich przodozgryz. Mimo, że psy tej rasy są małe, można spotkać często osobniki, które cechują się niezależnością. Shih tzu są raczej psami w typie domatorów, ale nie oznacza to, że nie merdają ogonem, gdy w planie jest pójście na spacer. Są one idealnym wyborem dla rodzin z małymi pociechami. Dobrze również sprawdzają się w rodzinach, które już posiadają inne zwierzęta domowe. Dogadują się bez problemu ze zwierzętami. Zawsze chętne i gotowe do zabawy. Widać to na spacerach, gdy shihtsu zaczepia wszystkie psy, w każdym rozmiarze, żeby razem się z nimi pobawić. Wielkość nie ma dla nich znaczenia. Te małe pieski nie należą zdecydowanie psów obronnych. One są przykładem miłości psa do człowieka. W odróżnieniu do wielu psich ras potrafią przyjąć obcego jak swojego najlepszego przyjaciela, bardzo przyjaźnie i z wielką sympatią. Psy shih tzu nie wybierają sobie jednego Pana. Każdego z domowników raczej traktują na tym samym poziomie. Pewnie znajdą się przykłady wyjątków, które jednak potrafią być wierne jednemu właścicielowi. Shih tzu są pamiętliwe, więc, gdy jesteś dla nich dobry, to one to na pewno zapamiętają i możesz liczyć na to, że odwdzięczą się z podwójną, jak nie z potrójną mocą. Jeżeli chodzi o nastroje osobników tej rasy, są one bardzo zmienne. Psy te potrafią przybrać w ciągu chwili wiele twarzy, przy czym sztuką jest się nie zakręcić. Shihtsu są psami, które nie lubią słów krytyki, gdy coś takiego ma miejsce, potrafią się zamknąć w sobie i unikać osoby, która wygłosiła względem niego krytyke. Ciekawostki – Psy rasy shih tzu potrafią bardzo długo żyć, nawet do 20lat. – Shih tzu powstały w Chinach w czasie panowania cesarzowej Tz’u-shi w XIX wieku. Mówi się, że właśnie stąd wzięła się ich nazwa, ale możliwe, że istniały już wcześniej. Przypadłości chorobowe Shih tzu w swoim życiu może się zmagać z różnymi chorobami, również o podłożu dziedzicznym. Często spotykane są u nich zachorowania na autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, które zdradza swą obecność objawami takim jak wypadanie włosa, pojawienie się łuskowatej skóry, czy też może się objawiać ona utratą wagi. Pojawiają się również u, niektórych psów problemy w temacie okulistycznym entropium – zagięcie brzegu powieki, w której wyniku gałka oczna psa może być podrażniana przez rzęsy i wtedy potrzebna jest interwencja weterynarza. U shih tzu można zaobserwować także czasem dolegliwości związane z niedoczynnością nadnerczy, które zaniedbane może prowadzić do upośledzenia czynności nerek. Konieczne jest obserwowanie kondycji osobnika tej rasy. Jeżeli zauważymy, że psu wypadają włosy, czy też zachowuję się inaczej, niż normalnie, warto zgłosić się z tym do specjalisty. Nie można popadać w panikę i ze wszystkim chodzić do weterynarza, ale lepiej być ostrożniejszym, niż później mieć do siebie pretensję i wyrzuty sumienia, że nic nie zrobiliśmy. Innymi schorzeniami, które potrafią dotknąć shih tzu to zwężenie nozdrzy, które są wrodzoną wadą u psów tej rasy, często towarzyszy deformacji nosa. Młode miewają przeważnie trudności z oddychaniem przez nos. Można sprawić, żeby zminimalizować trudności psa w tej kwestii, ale ta wada nie jest w stu procentach do wyleczenia. Do końca życia musi się zmagać, z większymi-mniejszymi problemami z oddychaniem. Wskazówki pielęgnacyjne Wymagana jest pielęgnacja włosów shih tzu, z uwagi na to, że ich sierść jest długa i łatwo doprowadzić poprzez zaniedbanie do tego, że się splączę, sfilcuje i trzeba będzie zgolić psa na krótko. Intensywność czesania włosów shih tzu zależy od struktury włosa. Czasem jeden osobnik wymaga częstej pielęgnacji włosa, za to inny osobnik tej rasy może mieć zupełnie odmienną strukturę i czesanie wtedy już nie musi być aż tak częste. Żeby lepiej się czesało, warto przed wykonaniem zabiegu, zwilżyć trochę włos psa. Kolejną bardzo ważną kwestią w pielęgnacji psów tej rasy, jest przemywanie oczu, których. Koncentrując się wtedy bardziej na kącikach, gdzie lubi zbierać się wydzielina. Zajmując się przedstawicielem rasy shih tzu od jego lat szczenięcych trzeba zadbać, żeby pies w późniejszym czasie wykazywał się posłuszeństwem. Przy tym właściciel musi być nieugięty, łagodny i cierpliwy, a rezultatów będzie mógł się spodziewać szybciej.[ratings] Komentarze komentarzy

Psy to zwierzęta, które są towarzyszami ludzi od wieków. Wydawać więc mogłoby się, że wszystko o nich wiemy, tymczasem nic bardziej mylnego! Co i rusz naukowcy odkrywają nowe fakty dotyczące najlepszych przyjaciół ludzi. Przedstawiamy top 10 ciekawostek dotyczących psów i szczeniąt, których mogliście nie znać. fot. pixabay Ciekawostki związane z anatomią psów i szczeniąt Psy to jedne z najbardziej zróżnicowanych gatunków zwierząt na Ziemi. Jest wiele ras – zarówno tych dużych, jak również średnich i bardzo małych. Do tego wszystkiego dochodzą mieszańce – kundelki. Szkielet psa składa się aż z 319 kości, co jest o 112 więcej niż w przypadku człowieka. Wzory na nosach psów są tak samo niepowtarzalne, jak ludzkie papilarne odciski palców. Jeszcze na etapie szczenięcym psy mają 28 zębów, natomiast osobniki dorosłe 42 zęby. Gruczoły potowe psów znajdują się w opuszkach łap, lecz aby się schłodzić psy dyszą. Serce dorosłego psa bije 60 – 100 razy na minutę, natomiast serce szczeniaczka 100 – 140 razy na minutę. Inteligencja i emocje psów Psy to zwierzęta, które uchodzą za bardzo inteligentne – to prawda, zgodnie z badaniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego – osiągają one mądrość na poziomie dwuletniego dziecka. Są w stanie zrozumieć nawet do różnego rodzaju 250 słów i gestów, a nawet wykonywać proste obliczenia matematyczne. Określenie „pies jest najlepszym przyjacielem człowieka” funkcjonuje w wielu językach rozsianych po całym świecie. Psy nie odczuwają poczucia winy – mogą natomiast odczuć złość właściciela jako reakcję na swoje zachowanie, a to może wywołać u nich wstyd. Świetny węch psów i nieco słabszy smak Powszechnie wiadomo, że psy mają bardzo dobry węch – od 10 tys. do 100 tys. razy lepszy od człowieka. Nosy psów mają ponad 200 mln receptorów zapachowych. Ponadto ich nosy wydzielają cienką warstwę śluzówki, a ta pomaga im wchłaniać zapachy. Następnie wylizują one swoje nosy, tak, by spróbować zapachu przez usta. Jednak psy mają znacznie miej kubków smakowych na swoich językach w porównaniu do ludzi – około 1700, podczas gdy ludzie około 9000. Jak dowodzą badania, psy przy spożywaniu posiłków bardziej delektują się ich zapachem niż smakiem. Doskonały słuch psów, uszy mogą też… „mówić” Psy mają doskonały słuch. Potrafią zlokalizować źródło dźwięku w zaledwie 0,06 sekundy! Swoich uszu psy używają niczym radaru. Mogą usłyszeć odgłosy z odległości czterokrotnie większej niż ludzie. Co ciekawe uszy psów pełnią także funkcje komunikacyjne – ich obserwacja w zależności od sytuacji może być bardzo fascynującym zajęciem! Gdy uszy kierują się lekko do przodu i pies jest zrelaksowany, oznacza to np. zainteresowanie tym, co mówi właściciel. Jeżeli uszy są postawione do przodu (a dodatkowo podkulony ogon), oznacza to, że pies się boi. W sytuacji, gdy pies odczuwa niepokój, kładzie uszy po sobie. Natomiast, gdy jedno ucho jest skierowane do przodu, natomiast drugie do tyłu, nasz pupil jest gotowy do walki. Oczy psów, czyli psy potrafią… widzieć w ciemności! Co prawda, kiedyś uważano, że psy psy nie widzą kolorów, jednak najnowsze badania wykazały, że nasi najlepsi przyjaciele potrafią rozróżniać przynajmniej część kolorów. Co ciekawe, psy potrafią widzieć w ciemności! A to dzięki specjalnej błonie odblaskowej. Oczy psów wyposażone są w trzy powieki: górną, dolną oraz specjalna – trzecią powiekę, pomaga ona w utrzymaniu wilgotności oczu, a także i dodatkowo je chroni. To powinieneś wiedzieć o szczeniętach! Jednak te zmysły przychodzą z czasem, szczeniątka przychodzą bowiem na świat ślepe, głuche i bez zębów. A zmysły te uzyskują dopiero w 2 lub 3 tygodniu życia. Szczenięta wymagają odpowiedniego żywienia, w kontekście tego okres ich rozwoju dzieli się na czas od chwili odsadzenia (do około 4 tygodnia życia) i czas po odsadzeniu (około 6-8 tygodnia życia) – w określeniu odsadzenie chodzi o dostęp do mleka matki. Szczenięta częściej śnią niż dorosłe psy. Jeśli w Twoim domu wkrótce ma zagościć mały szczeniaczek, sprawdź jak powinna wyglądać wyprawka dla psa. Zdecydowana większość ras psów została stworzona sztucznie We współczesnym świecie jest jedynie kilka ras psów o materiale genetycznym niewiele różniącym się od genów wilka. Są to syberyjski, chart perski, ale również… pekińczyk, chow chow, shih tzu czy terier tybetański. Zdecydowana większość wyodrębnionych w dzisiejszych czasach ras psów powstawała przez sztuczny dobór osobników do krycia, czyli poprzez zarządzanie rozrodem psim w taki sposób, by uzyskać z osobniki, które spełniają określone funkcje oraz kryteria urody. Jednak, jak to zwykle bywa, jeżeli człowiek próbuje ingerować w prawa przyrody, nie wszystko z rasami psów poszło jak powinno. Niektóre rasy są np. predysponowane do chorób stawów, czy też typowych dla określonej rasy problemów behawioralnych. Różne rasy psów, różne ciekawostki Jako przykład powyższego może posłużyć rasa basenji – jest to jedyna rasa psa, która nie szczeka. Współcześnie istnieje ponad 150 ras psów, które zostały podzielone na 8 klas. Chow Chow znane są z niebiesko-czarnych języków, jednak rodzą się z różowymi językami, gdy mają 8-10 tygodni, ich języki stają się niebiesko-czarne. Szczenięta dalmatyńczyków rodzą się zupełnie białe, a dopiero z czasem zaczynają się u nich pojawiać plamy. Jeżeli decydujesz się na małego szczeniaczka, koniecznie odwiedź sklep dla szczeniaków. Wilczarz irlandzki to największa rasa psów. Greyhoundy mogą osiągać prędkość do 70 km/h, co czyni je najszybszymi psami na ziemi. Nowofundlandy są bardzo dobrymi pływakami, dzięki swym pajęczym stopom. Najcięższą rasą psów jest Bernardyn. Fot. depositphotos Psy śpią bardzo długo W ciągu doby pies potrzebuje średnio 14 – 16 godzin snu. Często więc zapada on w sen nawet w ciągu dnia. Jednak ten sen w ciągu dnia, nie jest snem głębokim, lecz po prostu drzemką, w trakcie której nasz pupil może przybrać pozycję podobną do „waruj” albo zwinąć się w „kłębek”. W pełen, regenerujący, głęboki sen w fazie REM , pies może wejść jedynie w pozycji „zdechł pies”. Tego psy nie mogą jeść!!! Nawet nieduże ilości winogron czy rodzynek mogą prowadzić do niewydolności nerek u psów. Pestki jabłek oraz gruszek zawierają arsen, a ten może być wręcz śmiertelny dla psów! Kolejne produkty spożywcze, których nie mogą jeść psy to gotowana cebula, orzechy makadamia czy jakikolwiek produkt zawierający kofeinę! Czekolada z kolei zawiera bardzo szkodliwy składnik – teobrominę – może ona doprowadzić do poważnego zatrucia, a w skrajnych przypadkach nawet śmierci zwierzęcia! Jeżeli zauważysz, że Twój pupil zjadł któryś z tych produktów, powinieneś udać się niezwłocznie do lekarza weterynarii!!! Jeszcze więcej uwagi powinieneś poświęcić na karmienie szczeniąt, które jest bardziej wymagające w porównaniu do karmienia dorosłych osobników.

Kiedy planujemy mieć psa, chcemy jak najwięcej dowiedzieć się o jego rasie. Oczywiście nie ma pewności, że nasz pies będzie miał wszystkie cechy charakteru, odpowiadające wzorcowi. Bardzo prawdopodobne jednak, że część z nich wystąpi. W mojej rodzinie jest aż pięć osobników tej wyjątkowej rasy. Sama jestem opiekunką – właścicielką psa Shih Tzu, a co za tym idzie, sporo wiem o jego usposobieniu. Dlatego też z chęcią podzielę się z Wami moimi spostrzeżeniami oraz wiedzą o charakterze tybetańskich psów, uchodzących za jedne z lepszych dla rodzin z dziećmi i osób, które szukają małego czworonoga do swojego domu. Najważniejsze cechy charakteru – to trzeba wiedzieć! Miałam do czynienia z wieloma psami Shih Tzu, zarówno takimi, które wychowywały się w rodzinach z dziećmi, jak i innymi zwierzętami. Mimo różnych warunków życiowych, zawsze dało się zauważyć kilka cech charakteru, które wyróżniają te pieski. Na podstawie moich obserwacji i doświadczeń z opieką nad Shih Tzu jestem w stanie stwierdzić, że: Psy Shih Tzu są towarzyskie – lubią przebywać z innymi ludźmi i zwierzętami, sprawia im radość, kiedy ktoś poświęca im uwagę. Shih Tzu biegną do drzwi, gdy tylko usłyszą, że ktoś wchodzi do domu. Radośnie witają gości, są otwarte i chętne do zabawy. Nie lubią być same. Szczeniaki shih tzu wszędzie chodzą za właścicielem, a kiedy ten znika im z oczu, denerwują się i bywa, że nerwowo go szukają. Z wiekiem rozumieją, że muszą czasem zostać same i spokojnie wytrzymują w domu 9, a nawet 10 godzin w samotności. Zdecydowanie jednak wolą przebywać w towarzystwie i czuć, że ktoś się nimi interesuje. Psy Shih Tzu są wesołe – nie znam radośniejszych piesków, niż te. Bez względu na wiek, tybetańskie psy zarażają pozytywną energią wszystkich wokół. Gdy coś je zaciekawi, wesoło podnoszą uszy i przechylają łebek, merdając przy tym ogonkiem. Kochają aktywności, podczas których mogą się wyszaleć. Każdy Shih Tzu najbardziej cieszy się wtedy, kiedy jego właściciel wraca do domu. Radość sprawiają mu też zabawy, przysmaki i nagrody. Nie należy mylić tego z materializmem – Shih Tzu potrafi docenić każdy gest, nawet słowną pochwałę. Jest wdzięczny, gdy ktoś okazuje mu uwagę i czułość. Psy Shih Tzu są łagodne – ale potrafią zaszczekać lub zawarczeć, kiedy coś lub ktoś je zdenerwuje. Z reguły mają łagodne usposobienie, przez co są to dobre psy dla dzieci. Nie spotkałam się z przypadkiem agresywnego psa Shih Tzu, lecz to nie oznacza, że takie się nie zdarzają. Agresja zawsze ma jakieś podłoże, np. wynikające ze złego traktowania psa, jego karania lub krzyczenia. Zarówno mój Shih Tzu, jak i osobniki żyjące w mojej rodzinie to łagodne zwierzaki, które przebywają z małymi dziećmi i są wobec nich bardzo opiekuńcze. Wrodzona łagodność ma swoje złe strony – psy rasy Shih Tzu są bardzo ufne i łatwo je porwać. Chętnie witają się z obcymi osobami i zwierzętami nie zdając sobie sprawy z tego, że może się to wiązać z niebezpieczeństwem. Psy Shih Tzu uwielbiają zabawy – przynoszenie piłeczki, bieganie po ogrodzie, kopanie w ziemi, szarpanie przytulanek, zabawy węchowe, przeciąganie sznurka, gryzienie butelki – wymieniać można jeszcze długo. W naszej codzienności nie ma dnia, kiedy Franek nie przyniósłby zabawki do rzucania, to jego ulubiona aktywność, której nigdy nie ma dość! Na szczęście Shih Tzu potrafią bawić się same, jeśli tylko dostarczymy im zabawek. Co ciekawe, wcale nie muszą to być gryzaki czy piłki kupione w sklepie zoologicznym. Zwykły pluszak lub pusta butelka po wodzie są równie atrakcyjne i zajmują psiaka przez długi czas. Psy Shih Tzu lubią uczyć się sztuczek – co również jest formą zabawy. Aportowanie, podawanie łapy lub nauka innych komend sprawia pieskom sporo radości. Chęć do nauki to jedna z cech charakteru Shih Tzu, którą lubię najbardziej. Kiedy Franek miał trzy miesiące, potrafił już siadać na komendę, podawać prawą i lewą łapę, leżeć, dawać buziaczka, turlać się i obracać. Potem nauczyliśmy się dawać głos, prosić na dwóch łapkach oraz czekać bez ruchu. Każda sztuczka to nasz mały sukces, a jej nauka to umacnianie więzi, która nas łączy. Warto wiedzieć, że usposobienie Shih Tzu wymaga poświęcania mu czasu. Jeżeli szukamy domowego psa – leniwego kanapowca, rozejrzyjmy się za inną rasą. Shih Tzu wiecznie rozpiera energia. Chociaż są małe, potrzebują ruchu, świeżego powietrza i opiekunów, którzy będą się z nimi bawić. Psy Shih Tzu kochają spacery – najlepiej takie, podczas których mogą zwiedzać i odkrywać nowe tereny. Rezygnacja ze spacerów na smyczy i ograniczenie wyjść na dwór do biegania po przydomowym ogródku to zły pomysł. Nasz pies Shih Tzu wychodzi na spacer cztery razy dziennie, a w międzyczasie przez ok. 30 minut hasa po ogrodzonym podwórku z naszym drugim, większym psem. Spacerowanie bardzo rozwija psa, uczy go posłuszeństwa i kontaktów z obcymi ludźmi oraz zwierzętami. Napotkana na spacerze żabka albo jeżyk to dla Shih Tzu wielka frajda, a przy tym okazja do nauki, że nie wszystkiego można dotykać i smakować. Znam osoby, które nie wyprowadzają swoich psów Shih Tzu na spacery. Aktywność na dworze ograniczają do porannego i wieczornego załatwienia się. Takie zachowanie nie służy psom – gdzie i w jakie sposób mają one spożytkować swoją energię? Biegając po pokoju? Trzeba wiedzieć, że Shih Tzu lubią spacerować i nie można im tego odbierać. Psy Shih Tzu są ciekawskie – i to bardzo. Wszędzie zaglądają, myszkują i szperają, jak małe dzieci. Pozostawiona pod poduszką chusteczka higieniczna lub niedomknięta szafa z ubraniami to gratka dla Shih Tzu. Jego ciekawski charakterek bywa silniejszy od wyuczonych nawyków, dlatego właściciele muszą przywyknąć do widoku rozszarpanych chusteczek i ubrań, rozniesionych po całym mieszkaniu. Takie zachowania przejawiają się zazwyczaj podczas nieobecności właścicieli – ciekawskie psy Shih Tzu muszą się czymś zająć, a myszkowanie po domu to świetny pomysł spędzania wolnego czasu. Ciekawość można wykorzystać np. podczas zabawy w chowanego. Shih Tzu są bardzo inteligentne, mają zdolność szybkiego zapamiętywania i kojarzenia faktów. To rezolutne psy, zasługujące na najlepsze traktowanie. Usposobienie Shih Tzu nie wszystkim odpowiada Obok niezliczonych zalet i pozytywnych cech charakteru, nie sposób pominąć tych gorszych. Wiedza o nich jest bardzo ważna, w przeciwnym razie po zakupie Shih Tzu możemy poczuć się zawiedzeni, a nawet rozczarowani. Psy Shih Tzu są obrażalskie – i bardzo wrażliwe. Bycie obrażalskimi to wrodzona cecha charakteru Shih Tzu, co da się odczuć już pierwszego dnia przebywania z nimi. Nie lubią, kiedy ktoś przeszkadza im w spaniu. Zaczepianie, głaskanie czy zagadywanie podczas odpoczynku potrafi je nieźle zdenerwować. Nie kryją wtedy swojego zdenerwowania: głośno wzdychają, prychają, ostentacyjnie odwracają łebek. Z gracją odchodzą też dalej, otwarcie ukazując swoją niechęć do kontaktów w danej chwili. Pieski Shih Tzu obrażają się również wtedy, gdy bawimy się z innymi zwierzakami. Zazdrości można ich oduczyć. Na szczęście Shih Tzu nie obraża się na długo – zazwyczaj trwa to kilka minut, po których piesek radośnie przynosi zabawkę i daje buziaczka. Psy Shih Tzu bywają niejadkami – piszę 'bywają’, gdyż mojego psa to nie dotyczy. Mam jednak w rodzinie osobnika, który nie je ani karmy mokrej ani suchej, odmawia też domowego jedzenia. Gdy bardzo zgłodnieje, poskubie to, co ma w miseczce. Jego weterynarz nie widzi żadnych nieprawidłowości, po prostu piesek jest niejadkiem. W naszym przypadku jest odwrotnie – Franek to prawdziwy głodomór, który zjadłby wszystko, gdyby tylko mógł. Uwielbia podjadać między posiłkami, żebrać o przysmaki dla Shih Tzu i wpatrywać się w nas, kiedy sami jemy. Czasami ma gorsze dni, zdarza się też, że dana karma mu nie smakuje (co miało miejsce m. in. podczas testów psich karm do wpisu: Przegląd suchych karm dla Shih Tzu). Przez ponad dwa lata pies nauczył nas tego, co lubi jeść, a jakich karm nie powinniśmy mu kupować. Psy Shih Tzu nie przepadają za długim głaskaniem – niektórym wydaje się, że Shih Tzu to domowe pieski, które na zawołanie wskoczą na łóżeczko i dadzą się głaskać godzinami. Owszem, na łóżeczko wskoczyć mogą, co z resztą robią bardzo chętnie. Jeśli chodzi o długie pieszczoty, możecie pomarzyć! Głaskanie na powitanie i pobudkę, kilka minut mizianka podczas dnia – i tyle. Psy Shih Tzu nie łaszą się, jak koty, a ich energiczne usposobienie nie pozwala im długo przebywać w jednej pozycji. Bywa, że mają „dzień lenia”, leżą na pleckach i cieszą się, kiedy są głaskane. Lecz nie jest to regułą, a nadmierne przytulanie i głaskanie na siłę może je zdenerwować. Psy Shih Tzu są przekorne – nie zawsze są posłuszne. Lubią robić różne rzeczy po swojemu, miewają psie humorki. Nie przybiegają na każde zawołanie, szczególnie późnym wieczorem, gdy trzeba wyjść z nimi na szybkie siusiu, a one są już zmęczone i przysypiają (rezygnacja z takiego spaceru skutkuje pobudką o 4 rano…). Przekorny charakter Shih Tzu nie powinien zniechęcać: dobrze jest mieć w domu zwierzaka, który potrafi postawić na swoim. To nie jest maskotka, a żywa istota, mająca prawo do swoich humorków. Należy je poznać i zaakceptować, a życie z Shih Tzu pod jednym dachem stanie się przyjemne dla obu stron. Psy Shih Tzu lubią dużo spać i… chrapią – a co najgorsze, najczęściej śpią z właścicielami w łóżku. Ze względu na przekorne usposobienie Shih Tzu, nauczenie ich spania w posłaniu to duże wyzwanie. Dlatego wiele osób mających te psy w domu (w tym również my), decyduje się wpuszczać je do swoich łóżek. Shih Tzu to zwierzęta wymagające rzetelnej pielęgnacji. Są więc czyste i pachnące. Niestety, mają skłonność do chrapania, które staje się głośne, kiedy śpią na plecach. Co ciekawe, w ciągu dnia psy lubią przebywać w swoich posłankach i to w nich drzemią. Nocą muszą jednak być blisko właścicieli, kładą się w nogach albo za głową i wtedy ich chrapanie może bardzo przeszkadzać. Psy Shih Tzu są wymagające pod względem pielęgnacji – ich włosy szybko się kołtunią, wymagają częstego mycia, odżywiania i czesania. Co dwa-trzy miesiące trzeba odwiedzać salon groomerski, inaczej pies będzie się bardzo męczył (mowa oczywiście o domowym, nie o wystawowym Shih Tzu). Brak czasu na systematyczną pielęgnację to dobry argument przemawiający za tym, aby zrezygnować z zakupu psa Shih Tzu. Jest wiele podobnych ras, które są mniej wymagające pod tym kątem. Więcej na ważny temat, jakim jest pielęgnacja Shih Tzu, przeczytasz w innych wpisach z tej kategorii. Psy Shih Tzu źle znoszą samotność – są to pieski do towarzystwa, zasługujące na miano pełnoprawnych członków rodziny. Nie powinny być pozostawiane na długo same, gdyż bardzo tęsknią (szczeniaki piszczą, a nawet głośno wyją z rozpaczy). Można ich nauczyć bycia samymi w domu i często jest to koniecznością – gdy wszyscy domownicy pracują, Shih Tzu musi zostać sam. Najlepiej, kiedy będzie mógł wtedy swobodnie chodzić po całym domu/ mieszkaniu, przebywać w łóżku właścicieli, bawić się i jeść, kiedy zgłodnieje. Dłuższa samotność może mu szkodzić, dlatego np. przed oddaniem Shih Tzu do hotelu dla zwierząt na wakacje zastanówmy się, czy nie lepiej wyjechać bliżej, zabierając psa ze sobą.

Decydując się na zakup rasowego psa musimy pamiętać o tym, że naszym obowiązkiem będzie zadbanie o właściwą dietę. Pożywienie, jakie podajemy, musi być nie tylko dopasowane do potrzeb rasy, ale też podawane w ilości i formie, która będzie odpowiednia do poziomu aktywności fizycznej psa. Czym charakteryzują się Shih Tzu? To nieduże psy, których najbardziej rozpoznawalną cechą jest przypominający lwa wygląd. Ich nazwa pochodzi od imienia chińskiej władczyni Tzu Shi, ale sama rasa wywodzi się z Tybetu. Dzięki temu, że psy tak bardzo spodobały się na cesarskim dworze, zaczęto prowadzić ich regularną hodowlę. Do krajów zachodnich trafiły dopiero w początkowych dekadach XX wieku i od tej pory cieszą się popularnością. Rasa ta potrzebuje ruchu, ale nie wymaga długich wypraw, tylko krótkich codziennych spacerów. Bardzo dobrze dogadują się też z ludźmi i innymi zwierzętami, nie są przesadnie głośne. Wymagają jednak regularnego codziennego czesania, w przeciwnym przypadku w futrze zaczną pojawiać się kołtuny. Zalecane jest codzienne użycie szczotki przeznaczonej dla psów z dłuższym futrem a co kilka dni także grzebienia – specjalistyczne akcesoria znajdziesz w sklepie zoologicznym. Szczeniaki Shih Tzu – jaka karma dla psów będzie dla nich odpowiednia? Psy te są wymagające również w kwestii jedzenia. Wygląd zarówno szczeniąt, jak i dorosłych psów tej rasy, wynika bezpośrednio ze stanu ich futra i skóry. Pożywienie, które im dostarczymy powinno więc zawierać wszystkie składniki, które pomogą utrzymać dobry stan zdrowia skóry i zagwarantują piękną i lśniącą sierść. Taki efekt zapewni nam między innymi karma dla psa Royal Canin Shih Tzu Puppy i inne przygotowane przez specjalistów pokarmy. Szczeniaki tej rasy znane są też ze swojego niezwykle dobrego, jak na tak małe psy, apetytu i łakomstwa, musimy zadbać więc o stworzenie przyzwyczajeń, które będą dla naszego psa korzystne w przyszłości, czyli podawać kilka razy dziennie nieduże, dokładnie zmierzone porcje. Małe psy mają stosunkowo szybki metabolizm i zdecydowanie lepiej radzą sobie z małymi posiłkami podawanymi częściej, niż z dwoma dużymi posiłkami. W ten sposób potrzebna im energia jest dostarczana i uwalniana w tempie, które najlepiej pasuje do ich metabolizmu. Alergie pokarmowe Rasa ta wymaga specjalnej pielęgnacja nie tylko pod względem regularnego czesania, ale także odpowiedniego pokarmu. Shih Tzu, jako rasa, są bowiem skłonne do częstych alergii pokarmowych a także innych uczuleń. Z tego powodu na rynku dostępne są specjalistyczne produkty, takie jak karma dla psa Royal Canin, które przeznaczone są konkretnie dla tej rasy. Taki pokarm zawiera nie tylko niezbędne witaminy, mikroelementy i substancje odżywcze, ale także dostarcza taką dawkę energii jakiej Shih Tzu potrzebują. Najlepszym wyborem jest tutaj sucha karma dla psa, bo dobrze wpływa na zęby i jest delikatniejsza dla wrażliwych brzuchów tych czworonogów. Mokra karma nie jest aż tak korzystna dla zębów, a żywienie tańszymi produktami może prowadzić zarówno do częstych biegunek jak i reakcji alergicznej. Czego unikać w diecie tych psów? Z uwagi na ich szczególnie wrażliwe żołądki powinniśmy zwrócić jeszcze większą uwagę, żeby do psiego pyska nie trafiło jedzenie, które jest niewskazane lub szkodliwe dla wszystkich psów. Zapomnijmy o czekoladzie, winogronach i rodzynkach, kawie i herbacie, czy solonych produktach – pamiętajmy przy tym o wrodzonym łakomstwie Shih Tzu i zwróćmy szczególną uwagę na to czy nic nie upadło na podłogę a dzieci i goście nie chcą się z naszym psem podzielić smakołykiem. Jeżeli u naszego psa stwierdzono jakąkolwiek alergię pokarmową musimy od razu sprawdzić jaka karma dla psa będzie dla niego odpowiednia. Wielu producentów ma produkty dopasowane do potrzeb zwierząt uczulonych na konkretne produkty, na przykład specjalizująca się w tego rodzaju karmach marka Trovet. Pamiętajmy o regularnych niedużych posiłkach, zakupie specjalistycznej karmy, która dostarczy wszystkich składników odżywczych oraz zwróceniu uwagi na alergie i niepodawaniu szkodliwego i niezdrowego pożywienia. Dzięki temu nasz pies będzie miał zarówno piękne i lśniące futro, jak i zachowa dobry stan zdrowia.

Shih tzu to mały i elegancki piesek, choć z charakterem. Jego sierść wymaga szczególnej pielęgnacji, a psy rasy shih tzu są wierne i lubią towarzystwo człowieka. Warto zaznaczyć, że mogą być też towarzyszami osób z alergią na psa. spis treści 1. Historia Shih tzu 2. Jak wygląda Shih tzu 3. Charakter pieska Shih tzu 4. Wychowanie i szkolenie 5. Żywienie psa 6. Pielęgnacja psa 7. Szczeniaki shih tzu 8. Cykl rozrodczy psa 9. Alergie na sierść 10. Ile kosztuje Shih tzu rozwiń 1. Historia Shih tzu Trudno do dziś powiedzieć, skąd pochodzi shih tzu. Legenda głosi, że pieski tej rasy towarzyszyły Buddzie podczas jego wędrówki przez świat, a w chwili zagrożenia ten malutki zwierzak przeistaczał się w groźnego lwa. Jak było naprawdę, nie wie nikt, wiadomo jednak, że shih tzu w Chinach od zawsze traktowane były z ogromnym szacunkiem. Największą popularnością cieszyły się w I połowie XIX wieku. I choć zachodni dyplomaci mieszkający w Pekinie często decydowali się na zakup shih tzu, żaden z psów nigdy nie mógł opuścić terytorium Chin. Zobacz film: "Weterynarze mówią "dość" buldogom i mopsom" Inna wersja zakłada, że shih tzu wywodzą się ze skrzyżowania Lhasa apso (będących w posiadaniu cesarza z dynastii Qing) z pekińczykiem (przesłanym w darze dla cesarza od Dalajlamy). Nazwa shih tzu pochodzi od cesarzowej Tzu Shi, podczas jej panowania rozpoczęła się regularna hodowla psów. Duży nacisk nakładano na niewielki rozmiar hodowanych zwierząt, dlatego aby zatrzymać wzrost czworonogów, często je głodzono i przetrzymywano w ciasnych klatkach. Wspomniana cesarzowa była przeciwna takiemu traktowaniu zwierząt, jednak większe osobniki rozprzestrzeniły się po całych Chinach dopiero po jej śmierci. Doprowadziło to do powstania kolejnych krzyżówek, w tym psa shih tzu o genach i rozmiarach, jakie znane są obecnie. Dopiero w latach 30. XX wieku rasa shih tzu pojawiła się w Europie, w Polsce zaś dopiero w 1981 roku. 2. Jak wygląda Shih tzu Shih tzu charakteryzuje przede wszystkim mały rozmiar (około 27-28 centymetrów wysokości w kłębie i waga w przedziale od 4 do 8 kilogramów), a także długa i gęsta sierść z obfitym podszerstkiem. Dopuszczalne są wszystkie umaszczenia, od jednolitych po różnokolorowe z białymi zaznaczeniami. Głowa shih tzu jest okrągła i duża z krótką kufą. Shih tzu uroku dodają duże oczy, przeważnie ciemne, które są szeroko rozstawione. Uszy psa są obficie owłosione i zwisające. Sylwetka shih tzu jest wpisana w prostokąt, pies ma długi i prosty grzbiet. Pomimo niewielkich rozmiarów, łapy w porównaniu do całej sylwetki są stosunkowo mocne i muskularne, a dzięki gęstości sierści, cały pies wygląda na bardziej masywnego niż jest w rzeczywistości. Rekomendowane przez naszych ekspertów Warto zaznaczyć, że odróżnia się dwie odmiany shih tzu. Amerykańska odmiana jest dużo delikatniejsza niż europejska i charakteryzuje się większą klatką piersiową, dłuższą szyją i mniejszą głową. Łapy są krótsze, a także mniej masywne niż u psów z odmiany europejskiej. Przedstawiciele odmiany europejskiej są też więksi i mocniejsi. 3. Charakter pieska Shih tzu Charakter shih tzu jest bardzo spokojny. Jest to pies niezależny, wesoły i towarzyski. Jest dobrą rasą dla rodzin z dziećmi (lepiej jednak, aby shih tzu był towarzyszem starszego dziecka). Najczęściej toleruje inne zwierzęta domowe. Mimo niewielkich rozmiarów, shih tzu to pies, którego wszędzie pełno. Lubi się bawić, lubi biegać i spacerować, a także jest w stanie się przystosować do różnych warunków (dobrze odnajdzie się zarówno w kawalerce, jak i w domu z ogrodem). Zachowanie shih tzu może trochę przypominać zachowanie kota. Mimo to, że shih tzu bardzo chętnie przesiaduje na kolanach właściciela, lubi się bawić i przytulać, to sam decyduje, kiedy przychodzi pora na głaskanie. Dodatkowo, shih tzu lubi chodzić własnymi ścieżkami i jest bardzo ciekawski. 4. Wychowanie i szkolenie Pieski shih tzu są bardzo inteligentne. Łatwo i szybko uczą się nowych sztuczek i podstawowego posłuszeństwa, ale są to zwierzęta uparte i czasem lubią manifestować swoje niezadowolenie, dlatego bardzo ważne jest odpowiednie wychowanie czworonoga. Najważniejsze jest, aby szkolenie i socjalizację rozpocząć kiedy pies jest jeszcze mały. Ze względu na charakter i upór shih tzu, warto wykazać się dużą cierpliwością i stanowczością, unikając przy tym przymusu fizycznego, a stosując motywację w postaci pochwał i smakołyków. Szczeniak do dwunastego tygodnia życia powinien poznawać nowych ludzi, dzieci w różnym wieku, odwiedzać nowe miejsca, a także poznawać inne psy i zwierzęta domowe. Bardzo ważne jest dostarczenie jak największej ilości bodźców, jednak powinno się uważać, żeby młody shih tzu nie nabył w tym okresie odruchów lękowych. Jeżeli pies się czegoś wystraszy, powinno się go nie pocieszać, ani nie głaskać (najlepiej jest zignorować sytuację). Niezwykle ważnym aspektem jest nauka czystości w domu. Wymaga ona czasu i dużego zaangażowania ze strony właściciela. Małego shih tzu należy wynosić na zewnątrz zawsze kiedy się obudzi, zje lub wypije dużo wody, a także po zabawie. Warto zaznaczyć, że młody shih tzu (do około 6-8 miesiąca życia) nie powinien w ogóle chodzić po schodach, aby nie obciążać kręgosłupa i stawów. Ze względu na szczególną pielęgnację, która jest wymagana warto od małego przyzwyczajać szczeniaka do czesania, kąpieli i strzyżenia. Warto zacząć od regularnego czesania młodego shih tzu przez około 3 minuty, stopniowo wydłużając ten czas (z każdym tygodniem o kilka minut). W przypadku układania fryzur szczeniąt należy też unikać spinek typu żabka, gdyż występuje ryzyko połknięcia lub urazu. 5. Żywienie psa Ze względu na tendencję do tycia, ilość pożywienia musi być dokładnie kontrolowana przez właściciela. Bardzo ważna jest rezygnacja z podawania psu smakołyków między posiłkami. Najlepszym rozwiązaniem w przypadku shih tzu jest sucha, dobrze zbilansowana karma. Dodatkowo, taki sposób żywienia nie utrudnia pielęgnacji czworonoga, gdyż sierść psa nie brudzi się podczas jedzenia. W przypadku szczeniąt shih tzu (w wieku do około 3 miesiąca życia) karmę przed podaniem powinno się namoczyć i odstawić do napęcznienia. Tak młode psy początkowo należy karmić cztery razy dziennie, aby stopniowo zmniejszać ilość posiłków w ciągu doby. Dorosłego shih tzu można karmić raz lub dwa razy dziennie (wtedy należy dzienną porcję podzielić na pół). Ważne jest, aby pożywienie dostarczało psu wszystkich niezbędnych składników odżywczych. W sytuacji, kiedy shih tzu będzie karmiony pożywieniem domowym może pojawić się konieczność podawania zwierzakowi suplementów witaminowo-mineralnych. Suplementy diety u shih tzu mogą być również pomocne w przypadkach, kiedy pies nie zjada całej porcji suchej karmy, występują u niego problemy z układem pokarmowym lub gdy dorosły pies zaczyna tracić sierść. W takich sytuacjach, weterynarz powinien dobrać odpowiednie suplementy tak, aby uzupełnić powstałe niedobory. Odpowiednia dieta shih tzu jest bardzo ważna dla utrzymania dobrego stanu skóry i sierści czworonoga. Składniki, które wpływają na funkcje skóry to między innymi: nienasycone kwasy tłuszczowe; składniki mineralne (wapń, miedź, cynk); białko; witaminy; związki biologicznie czynne pochodzenia roślinnego. 6. Pielęgnacja psa Shih tzu wyróżnia się na tle innych ras charakterystyczną sierścią. Jest ona długa, gęsta, lśniąca, ale też wymaga szczególnej pielęgnacji. W przeciwnym razie ulegnie skołtunieniu, dlatego musi być czesana codziennie przez co najmniej pół godziny (najlepiej drewnianą szczotką z metalowymi drucikami). Dla utrzymania estetycznego wyglądu shih tzu bardzo ważne są również regularne kąpiele. Shih tzu powinien być kąpany raz w tygodniu, z użyciem specjalnych szamponów przeznaczonych dla psów o gęstym podszerstku. Po delikatnym zmoczeniu sierści psa, należy wcierać szampon niewielkimi, okrężnymi ruchami, zaczynając od grzbietu i stopniowo schodząc w dół sylwetki zwierzęcia. To co wyróżnia psy shih tzu to ich bujna fryzura. Jest to z całą pewnością rasa, z którą należy regularnie odwiedzać stylistę lub samemu nauczyć się czesać psa. Stylizacje dla shih tzu to dziś prawdziwa sztuka. Wielu psich fryzjerów zajmuje się tym na co dzień. W porze letniej warto wybrać krótszą fryzurę, zimą jednak lepiej zostawić dłuższą sierść, aby ochronić psa przed zimnem. Mimo to, sierść na spodzie tułowia powinna zostać skrócona na tyle, żeby nie zbierała zabrudzeń z chodników. Związanie włosów okalających pysk jest konieczne, by te nie wchodziły do oczu i uszu oraz nie przeszkadzały w jedzeniu i piciu. Ze szczególną starannością trzeba pielęgnować oczy i uszy psa. Zdarza się, że do tego celu niezbędne są leki, zwłaszcza gdy dojdzie do zapalenia rogówki i spojówki. Problem ten często dotyczy tej rasy również dlatego, że shih tzu wydzielają niewiele łez. Nie można zapominać o regularnych kontrolach stanu zdrowia shih tzu u weterynarza, a także regularnym odrobaczaniu psa. Bardzo ważne są także szczepienia psa, które pomogą uniknąć wielu chorób, między innymi parwowirozy, która może doprowadzić nawet do śmierci zwierzęcia. 7. Szczeniaki shih tzu O ile szczeniaki shih tzu zostaną kupione w sprawdzonej hodowli i będą wolne od chorób wrodzonych, taki pies najpewniej będzie cieszył się dobrym zdrowiem i długim życiem. Psy tej rasy żyją nawet 17-20 lat. Zdarza się jednak, że wypadnie im dysk lub dojdzie do zwichnięcia rzepek kolanowych. Słabą stroną shih tzu są też zęby, stąd należy o nie dbać i systematycznie usuwać kamień. Zdarza się, że kilkuletnie shih tzu mają dość duże ubytki, dlatego niezwykle ważna jest odpowiednia higiena. Starsze zwierzęta mogą mieć przetrwałe zęby mleczne, co najczęściej kończy się ich usunięciem, aby uniknąć powstawania wad zgryzu. Wrodzoną chorobą genetyczną mogącą wystąpić u szczeniąt shih tzu jest rozszczep podniebienia. Rozszczepem nazywana jest szczelina znajdująca się w podniebieniu, łącząca jamę ustną z jamą nosową. U szczeniąt z rozszczepem podniebienia występują problemy z przyjmowaniem pokarmu, a mleko przez szczelinę przedostaje się do jamy nosowej, co w konsekwencji może prowadzić do zachłyśnięcia się mlekiem i rozwinięciem zachłystowego zapalenia płuc. Problemy zdrowotne mogą dotknąć również narządu wzroku shih tzu. Często spotykana jest niedrożność kanalików łzowych, która przyczynia się do nadmiernego łzawienia, a w efekcie powstawania przebarwień pod oczami psa. Dwurzędowość rzęs może powodować podrażnienie oczu, zapalenie rogówki i spojówek, a nawet uszkodzenie rogówki. U shih tzu może dojść do wypadnięcia gruczołu trzeciej powieki. Schorzenie polega na wypadnięciu gruczołu łzowego znajdującego się w trzeciej powiece, a objawem jest pojawienie się w przyśrodkowym kąciku oka różowej, owalnej tkanki. Nieleczone wypadnięcie gruczołu prowadzi do zmniejszenia ilości łez, co w efekcie przyczynia się do słabszego nawilżenia oka i zwiększonego ryzyka podrażnień. Ze względu na specyficzną budowę czaszki, shih tzu są narażone na wypadanie gałki ocznej (oko jest płytko osadzone w oczodole). Wypadnięcie może nastąpić jako efekt wypadku lub urazu, a nawet podczas zabawy. Ważne jest, aby nawilżać oko płynem fizjologicznym i niezwłocznie poszukać pomocy lekarskiej. Jeśli repozycja gałki ocznej nie jest możliwa, przeprowadzana jest amputacja. Budowa trzewioczaszki shih tzu, sprawia, że u czworonoga może wystąpić zespół oddechów psów krótkoczaszkowych. Dochodzi wtedy do niedrożności dróg oddechowych, a w konsekwencji niedotlenienia. Warto zaznaczyć, że niedrożność może wystąpić na poziomie nosa jako zwężenie otworów wlotowych do nozdrzy, na poziomie gardła, kiedy mamy do czynienia ze zbyt długim podniebieniem miękkim, a także na poziomie tchawicy i krtani, przez zapadanie się tych części dróg oddechowych. Efektem niedotlenienia może być wzrost ciśnienia, problemy gastryczne (w związku ze zwiększonym połykaniem powietrza podczas trudności z oddychaniem), zakażenia dróg oddechowych, a nawet przerost mięśnia sercowego. Leczenie polega na interwencji chirurgicznej, a także łagodzeniu pozostałych objawów. Skrócona kufa shih tzu jest przyczyną złego znoszenia wysokich temperatur i zwiększonego ryzyka wystąpienia udaru cieplnego. Ze względu na średnią odporność psa na warunki atmosferyczne niezbędne jest zapewnienie mu przewiewnego i zacienionego miejsca podczas upałów, a także chłodnej wody do picia. Korzystne będzie ograniczenie spacerów w ciągu dnia i zmniejszenie ich intensywności. Pod warunkiem, że shih tzu nie jest ostrzyżony zbyt krótko, dobrze znosi niskie temperatury. Psy rasy shih tzu mają też bardzo wrażliwą skórę. Ich właściciele często zgłaszają się do weterynarza z objawami reakcji alergicznej u swoich czworonożnych pupili. Schorzenia dermatologiczne są u nich nawet 6-7 razy częstsze niż w ogólnej populacji psów. 8. Cykl rozrodczy psa Pierwsza cieczka u shih tzu zazwyczaj pojawia się wcześniej (może wystąpić już około 6 miesiąca życia) niż u innych ras psów. Najczęściej trwa około 3-4 tygodnie, w ciągu których może dojść do zapłodnienia, a ciąża shih tzu trwa około 59-67 dni. Warto zaznaczyć, że większość samic shih tzu nie plami zbyt mocno. Cieczki najczęściej występują dwa razy w roku i pojawiają się co sześć do ośmiu miesięcy. Jeśli właściciele nie planują rozmnażania shih tzu warto zdecydować się na sterylizację, która dodatkowo pozwoli uniknąć wielu chorób, takich jak ropomacicze czy nowotwory gruczołu mlekowego. 9. Alergie na sierść Ze względu na rodzaj włosa jaki posiada shih tzu, pies tej rasy może być dobrym towarzyszem dla osób z alergią na sierść. Dodatkowym atutem tych czworonogów jest to, że shih tzu linieje tylko raz w życiu. Dzieje się to około ósmego miesiąca życia, kiedy młody pies zmienia sierść, na taką jaką posiada osobnik dorosły. Dodatkowo, dzięki odpowiedniej pielęgnacji ogranicza się ilość wydzielanych alergenów, a co za tym idzie ryzyko wystąpienia objawów alergii jest zminimalizowane. 10. Ile kosztuje Shih tzu Szczenięta shih tzu bez rodowodu kosztują najczęściej około 1000 złotych. Więcej, bo nawet około trzech tysięcy złotych trzeba zapłacić za szczeniaka rodowodowego. Nie należy zapominać też o kosztach utrzymania, które w przypadku shih tzu wynoszą około 100-300 złotych miesięcznie. Warto pamiętać, by psy zawsze kupować w sprawdzonych hodowlach. Shih tzu niewątpliwie wymaga dokładnej i systematycznej pielęgnacji, jednak duże przywiązanie do właściciela, a także inteligencja oraz spokojny i zrównoważony temperament sprawiają, że pies tej rasy jest idealnym towarzyszem zarówno osób starszych, jak i rodzin z dziećmi. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy

Artykuł został zweryfikowany w celu zapewnienia jak najwyższej prawidłowości zawartych w nim treści (zawiera odnośniki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych, a czasami też badań medycznych). Cała zawartość naszej witryny jest regularnie weryfikowana, jednak jeśli uważasz, że nasze artykuły są niedokładne, nieaktualne lub o wątpliwej jakości, skontaktuj się z nami pod adresem skontaktuj się z nami w celu wprowadzenia niezbędnych poprawek. 4 minutyShih-poo może mieć różne rozmiary, ponieważ zależy to od typu pudla, którego jest jego rodzicem (standardowy, średni lub typu toy). Różne rasy psów, które istnieją na świecie, są produktem sztucznej selekcji. Proces ten polega na tym, że człowiek ingeruje w reprodukcję psa i wybiera jego najbardziej atrakcyjne cechy. W rezultacie powstają nowe odmiany, które mają zaspokoić potrzeby hodowców. Shih-poo jest jedną z taich sposobem tworzenia nowych typów psów jest hybrydyzacja. Proces ten polega na zachęcaniu do kojarzenia dwóch różnych czystych ras w celu stworzenia nowej rasy. Przykładem tego jest rasa shih-poo, która powstała w wyniku skrzyżowania shih tzu z pudlem dużym. Czytaj dalej i dowiedz się wszystkiego o tej nowatorskiej jest pochodzenie shih-poo?Większość istniejących obecnie psów hybrydowych, zwanych również psami designerskimi, nie ma zazwyczaj dokładnego pochodzenia. Dzieje się tak dlatego, że hodowla selektywna jest powszechnie stosowana, więc każdy, kto posiada odpowiednią wiedzę, może stworzyć nową rasę psa. W przypadku shih-poo nie ma konkretnej daty jego powstania i nikt nie twierdzi, że jest jego pierwotnym rasa jest krzyżówką shih tzu i pudla, więc wykazuje cechy obojga rodziców. Takie hybrydyzacje były powszechnie krytykowane za naruszanie “czystości” zwierzęcia. Jednak według artykułu w czasopiśmie Plos Genetics. Jednak według artykułu w czasopiśmie, psy mieszańce rzadziej cierpią na choroby wrodzone niż psy czystej wygląda shih-poo?Shih-poo to generalnie mała rasa, mierzy od 25 do 40 centymetrów wysokości i waży około 8 kilogramów. Jego ciało ma typową, kręconą sierść pudla, ale wokół oczu i uszu jest bardziej wybrzuszone, podobnie jak u shih tzu. Te cechy nie zawsze są takie same u różnych psów, ponieważ normalne jest, że cechy jednego z rodziców są bardziej widoczne niż tego małego psa ma cechy obojga rodziców. Ma niezbyt wydłużony pysk i bursztynowe oczy, które sprawiają, że wygląda bardzo uroczo. Ponadto jego sierść może mieć różne jednolite odcienie szarości, brązu, bieli, czerni lub ich z największych zalet shih-poo jest to, że nie ma problemów typowych dla ras z brachycefalią, takich jak shih tzu. Dzieje się tak dlatego, że cechy fizyczne pudla poprawiają budowę czaszki, co wpływa korzystnie na zdrowie rasy. Jest to jeden z powodów, dla których proces hybrydyzacji stał się jest charakter shih-poo?Shih-poo to kochająca rasa, która uwielbia bawić się ze swoimi opiekunami, co czyni go doskonałym wyborem na towarzysza rodziny. Ma czujny charakter, co czyni go dobrym psem stróżującym. Jednak to samo w sobie może być przyczyną problemów, jeśli nie zostanie odpowiednio pies nie jest agresywny jak inne małe rasy, ale może mieć pewne konflikty z obcymi. Najlepszym sposobem, aby tego uniknąć, jest zabieranie go na spacery, aby przyzwyczaił się do życia z obcymi, a nawet innymi psami. Nie zostawiaj go też zbyt długo samego, bo może to prowadzić do niepokoju i problemów są główne wymagania pielęgnacyjne shih-poo?Rasa shih-poo najlepiej nadaje się do życia w domu lub w mieszkaniu, choć należy zadbać o to, by miał własną przestrzeń. Nie oznacza to, że warto trzymać go w zamknięciu, ponieważ wymaga on codziennych spacerów i zabawy, aby rozładować swoją energię. Jest to zazwyczaj typ psa, który domaga się uwagi ze strony swoich opiekunów, choć wystarczy mieć go w pobliżu, aby nie czuł się Shih-poo jest nieco skomplikowane i na początku może być trudne, ponieważ niektóre psy wykazują bardziej upartą osobowość. W takich przypadkach najlepszym sposobem szkolenia jest wzmocnienie pozytywne. Strategia ta polega na nagradzaniu psa smakołykiem, kiedy wykona on polecone działanie. W ten sposób “oszukuje się” go, żeby nauczył się wykonywać polecenia i przestał być tego psa powinna być również skoncentrowana na ochronie wyglądu jego sierści, w przeciwnym razie istnieje prawdopodobieństwo, że będą się na niej tworzyć kołtuny. Codzienne szczotkowanie powinno być wystarczające, aby uniknąć takich komplikacji. Ponadto możesz wykorzystać ten czas na zabawę z psem i wzmocnić więź z jego zdrowy jest shih-poo?Jako rasa mieszana shih-poo jest zazwyczaj wyjątkowo zdrowy, ale nie oznacza to, że jest odporny na choroby. Pamiętaj, że czystość niektórych psów sprawia, że są one bardziej podatne na pewne choroby, więc zawsze warto o nich wiedzieć, żeby mieć się na baczności. Poniższa lista zawiera najczęstsze z nich: Dysplazja stawów biodrowych: wrodzony problem, który powoduje niestabilność stawu między kośćmi biodrowymi. Zwichnięcie rzepki: oznacza ześlizgnięcie się (zwichnięcie ) kości, która stabilizuje staw kolanowy. Jest to bardzo częste u małych ras. Zapalenie skóry: każdy problem skórny, który powoduje podrażnienie i dyskomfort u psa. Shih-poo ma kręconą sierść, która zwiększa prawdopodobieństwo infekcji (grzybiczych lub bakteryjnych) prowadzących do zapalenia skóry. Postępujący zanik siatkówki: Jest to choroba wrodzona, która występuje u pudli i shih tzu. Charakteryzuje się postępującą degeneracją wzroku. Niedoczynność tarczycy: oznacza brak hormonu tarczycy, który jest bardzo ważny podczas wzrostu. Może być spowodowana przez czynniki genetyczne lub patologie wtórne. Ogólnie rzecz biorąc, rasa shih-poo jest doskonałym wyborem jako zwierzę domowe dla osób, które szukają psa domowego. Jego niewielkie rozmiary sprawiają, że jest idealny do życia w małych miejscach, takich jak mieszkania, więc przestrzeń nie będzie problemem. Zanim jednak zabierzesz go do domu, upewnij się, że będziesz w stanie zaspokoić wszystkie jego potrzeby, aby zapewnić mu odpowiednią jakość może Cię zainteresować ...

Pomimo swoich niewielkich rozmiarów Shih Tzu jest niezwykłym psem, który przyciąga uwagę. Pod tą długą grzywą skrywa się wesoły i żywotny czworonóg, który potrafi zaskoczyć samodzielnością i z całą pewnością będzie wiernym i oddanym towarzyszem. Spis treści Ozdobny pies, ozdobna szataZ klasztorów na sofyCharakter: wesoły i niezależnyZdrowie: Kompetentna hodowla najlepszą profilaktykąOdpowiednie pożywienie dla Shih TzuPielęgnacja sierściWychowanieCzym zająć Shih TzuCzy Shih Tzu to pies dla mnie?Gdzie znaleźć wymarzonego Shih Tzu? Ozdobny pies, ozdobna szata W oczy u psa rasy Shih Tzu rzuca się przede wszystkim jego ozdobna szata: wysokiego na około 27 cm w kłębie i ważącego do 7,5 kg psa cechuje bardzo bujna, długa sierść. Do tego posiada on także niezwykle bogaty podszerstek. Shih Tzu występują niemal we wszystkich możliwych wariantach barwnych. Grzywę najczęściej ścina się na krótko lub podwiązuje, by nie przeszkadzała w widzeniu. Ich wiszące uszy często nie są widoczne za sprawą bujnego futra. Ogon Shih Tzu nosi zawinięty na grzbiecie. Z klasztorów na sofy Mnichowie w tybetańskich klasztorach uważali, że przodkowie Shih Tzu to „lwie pieski” Buddy. Legenda mówi, że Budda otaczał się małymi pieskami, które w razie niebezpieczeństwa potrafiły zamieniać się w lwy. Tybetańscy mnisi hodowali te małe pieski jako psy klasztorne, których zadaniem było pilnowanie i ochrona świętych przybytków. Sprzyjał im w tym z pewnością ich ponadprzeciętnie dobry słuch. Od tych klasztornych piesków pochodzą poza Shih Tzu także teriery tybetańskie, Lhasa apso czy pekińczyki. Shih Tzu i Lhasa apso właśnie temu pochodzeniu zawdzięczają swoje dźwięcznie brzmiące nazwy: Obie oznaczają „lwie pieski”, z tym że „Shih Tzu” pochodzi z języka chińskiego, a „Lhasa apso” z tybetańskiego. Przypuszczalnie w XVII wieku pieski klasztorne dostały się na chiński dwór cesarski jako forma daniny i tam hodowane były dalej jako luksusowe psy ozdobne. Dopiero w początkach XX wieku Chiny zezwoliły na eksport psów tej rasy i pierwsze egzemplarze dotarły do Europy i Ameryki. W 1929 Wielka Brytania uznała rasę za własną. Kiedy w 1949 roku w Chinach zapanował komunizm, wiele Shih Tzu spotkał tragiczny los: Były one postrzegane za bezużyteczne i mordowane – oznaczało to jednocześnie koniec chińskich hodowli tej rasy. Charakter: wesoły i niezależny Małe „lwie pieski” cechuje niebywała żywotność i temperament, jednocześnie absolutnie nie są przy tym nerwowe. Shih Tzu jest otwarty i przyjacielski wobec ludzi i innych zwierząt, także innych psów. Pomimo całej swojej towarzyskości i chęci do zabawy często sprawia jednak wrażenie bardzo niezależnego. Objawia się w tej cesze nieco owego „lwa”, ponieważ wówczas Shih Tzu wydaje się być podobny z charakteru bardziej do kota niż do psa, bywa przekorny. Jego zamiłowanie do zabaw przeważa nad innymi cechami – Shih Tzu roznieca dobry humor, jego wychowanie przy odrobinie wiedzy nie powinno sprawiać problemów. Zdrowie: Kompetentna hodowla najlepszą profilaktyką Do najczęściej występujących u Shih Tzu problemów zdrowotnych zaliczają się wynikające z budowy ich nosków problemy z oddychaniem oraz problemy z oczami. Powodem tych problemów jest powstała na skutek hodowli selektywnej brachycefalia (deformacja czaszki): Czaszka jest zbyt krótka i za szeroka. Shih Tzu cierpią w związku z tym często z powodu zwężenia górnych dróg oddechowych, bardziej podatne są także ich kanaliki łzowe. Po stronie kupującego leży odpowiedzialność, by znaleźć hodowcę, dla którego istotne jest zdrowe prowadzenie hodowli według standardów rasy. Shih Tzu nie jest, ze względu na ilość sierści, wielkim fanem upałów – latem popołudniowy spacer skróć więc najlepiej do minimum, na dłuższy wybierz się późnym wieczorem, gdy jest zdecydowanie chłodniej. Odnotowuje się, że psy rasy Shih Tzu mogą dożyć 16 lat. Odpowiednie pożywienie dla Shih Tzu Optymalne pożywienie dla psa rasy Shih Tzu powinno bazować przede wszystkim na mięsie i nie zawierać zbóż. Jeśli żywisz swojego Shih Tzu karmą suchą, powinieneś uważać, by przyjmował on dużą ilość świeżej wody i innych płynów. Istnieje wiele karm przeznaczonych specjalnie dla psów małych ras lub też dopasowanych do potrzeb psów rasy Shih Tzu – te cechuje przede wszystkim specjalnie opracowany kształt krokiecików. Zwracaj zawsze uwagę na to, że na pierwszym miejscu w składzie ilościowym karmy powinno znajdować się mięso. Ponieważ ściśle przylegające do siebie zęby małych psów wykazują tendencję do kamienia, powinieneś także regularnie podawać Shih Tzu przysmaki dentystyczne. Od szczenięcia przyzwyczajaj go do szczotkowania zębów specjalną pastą dla psów. Do czyszczenia zębów nadadzą się także małe kawałki mięsa wołowego. Pielęgnacja sierści Tak, z bujną grzywą Shih Tzu wiąże się wiele pracy. Prywatni właściciele, którzy nie myślą o startowaniu ze swoimi Shih Tzu na wystawach psów, mogą ułatwić sobie pielęgnację ich sierści, obcinając ją regularnie na krótko – ułatwi to także psu zabawę na powietrzu, która zawsze dla psów wystawowych jest problematyczna, gdyż wiąże się z uciążliwym ciągnięciem za sobą długiej sierści. Tak czy inaczej sierść trzeba skracać regularnie, by nie włóczyła się po ziemi. Zwracaj zawsze uwagę, żeby grzywa nie zakrywała oczu „lwiego pieska” i nie zasłaniała mu widoczności – poza tym wpadanie sierści do oczu może wywoływać zapalenia. Raz na tydzień powinieneś porządnie wyczesać sierść, by się nie kudłaciła. Najbardziej podatne na kołtunienie jest sierść na wewnętrznych częściach ud i za uszami. Pielęgnację sierści zacznij już od szczenięcia, wówczas łatwiej będzie psu wysiedzieć w czasie żmudnego wyczesywania każdego pasma. Codziennie sprawdzaj, czy w futro nie zaplątały się gałązki lub inne zanieczyszczenia. Nie możesz zapomnieć także o częstej kontroli pod kątem obecności pasożytów, nietrudno przeoczyć kleszcza pod tak gęstą sierścią! Do kąpieli używaj wyłącznie specjalnych szamponów dla psów. Zaletą futra Shih Tzu jest fakt, iż prawie w ogóle nie linieje. Wychowanie Shih Tzu jest nie tylko skory do zabaw, ale także chętny do nauki, co zdecydowanie ułatwia jego wychowanie. Jednak jego upartość może czasami stanowić wyzwanie dla właściciela. Łagodna konsekwencja w wychowaniu to podstawa sukcesu. Jeśli raz ustąpisz w egzekwowaniu pożądanego zachowania, sprytny Shih Tzu wykorzysta to w przyszłości. Wielu przedstawicieli rasy Shih Tzu wie też doskonale, jak wykorzystać swój urok i próbuje swoje cele osiągnąć poprzez skomlenie, zaczepianie i błagalne spojrzenia – najlepiej już od szczenięcia uświadom mu, że te sposoby na Ciebie nie działają, ignorując takie jego starania. Optymalnie zsocjalizować Shih Tzu możesz poprzez regularne odwiedzanie szkoły dla psów, gdzie nauczy się, jak obchodzić się z czworonogami każdej wielkości – zwłaszcza samce Shih Tzu bez odpowiedniego przystosowania za szczeniaka mogą później mieć tendencję do dążenia do dominacji nad innymi psami. Czym zająć Shih Tzu Shih Tzu kochają długie spacery i zabawy – często nawet mimo zaawansowanego wieku. Poza tym większość małych „lwich piesków” szczególnie lubi wodę, przy czym już niewielkie kałuże potrafią sprowokować je do rozochoconego czołgania się. Pomimo swojej wielkości Shih Tzu to bynajmniej nie typowe pieski kanapowe. Na zewnątrz ci mali odkrywcy są zawsze bardzo aktywni. Wytresowane odpowiednio osobniki tej rasy towarzyszą także często podczas konnych wycieczek. Jeśli często wyjeżdżasz służbowo i chciałbyś zabierać ze sobą swojego pupila, nie ma problemu: Ten sympatyczny piesek wręcz może Ci pomóc – Shih Tzu nadają się doskonale na psy terapeutyczne. Ich spokojny i towarzyski charakter w połączeniu z uroczym wyglądem sprawiają, że Shih Tzu wykorzystuje się często do terapeutycznych wizyt w szpitalach, domach spokojnej starości i domach dziecka – naturalnie wymaga to uprzedniego przeprowadzenia odpowiednich szkoleń i testów osobowościowych dla psów. Czy Shih Tzu to pies dla mnie? Shih Tzu pasuje zarówno do rodziny, w której dużo się dzieje, jak i do singla, który chce w swoje częste i długie podróże zabierać pupila. Przy tym nadaje się doskonale także dla początkujących właścicieli, o ile dobrze doinformują się w temacie pielęgnacji futra i są gotowi poświęcać jej czas. Shih Tzu poczuje się dobrze i w obszarze miejskim i w domu z ogrodem. Czasami słyszy się opinię, że Shih Tzu to doskonały pies dla alergika, ponieważ prawie nie linieje – nie jest to jednak zgodne z prawdą, gdyż alergicy nie reagują na włosy psa, lecz na jego ślinę oraz złuszczony naskórek. Przed przygarnięciem psa, upewnij się, że żaden z domowników nie cierpi na alergie. Pielęgnację sierści Shih Tzu powinieneś rozplanować długoterminowo: codziennie, przez zakładając 16 lat, będzie wymagała pielęgnacji. Ustal, co zrobisz z psem w razie urlopu czy ewentualnej choroby. Jeśli planujesz zabierać go ze sobą na wakacje, weź pod uwagę, że nie wszystkie hotele przyjmują zwierzęta oraz, że Shih Tzu źle znosi upały. Poza podstawowym wyposażeniem w postaci misek, smyczy, pasów samochodowych, koców i legowiska, będziesz potrzebował także szczotek i grzebieni, maszynki do strzyżenia czy zabawek. Do tego dochodzą regularne koszty karm, kontrolnych wizyt weterynaryjnych oraz ewentualnych podatków i wizyt kosmetycznych. Także w razie choroby mogą pojawić się niemałe koszty leczenia. Gdzie znaleźć wymarzonego Shih Tzu? Shih Tzu to rasa zaliczana do grona ulubionych, dlatego też stosunkowo łatwo znaleźć szczenięta tejże rasy. Wystrzegaj się jednak niezrzeszonych hodowców, którzy rozprowadzają szczenięta bez rodowodów w „korzystnej cenie”. Takim hodowcom nie zależy na zdrowiu i dobrze ich zwierząt, a chodzi im jedynie o szybki zysk. Profesjonalny hodowca musi być członkiem związku hodowców i powinien bez problemu w każdej chwili móc pokazać Ci testy zdrowotne rodziców szczenięcia. Musi on zadbać o to, by zredukować do minimum ryzyko wystąpienia chorób genetycznych. Hodowca, któremu zależy na swoich pieskach, chętnie posłuży radą i udzieli odpowiedzi na wszelkie nurtujące Cię pytania. Jeśli także on zadaje Ci pytania i poucza odnośnie hodowli psa, to dobra oznaka – z pewnością zależy mu na tym, by jego szczenię trafiło w dobre ręce. Jeśli chciałbyś podarować dom starszemu psu, rozejrzyj się w Internecie – niejeden Shih Tzu szuka właściciela. Shih Tzu bez rodowodu to także Shih Tzu! Chwycić za serce może Cię także psiak ze schroniska. W rozmowie z załogą schroniska czy wcześniejszym właścicielem Shih Tzu postaraj się upewnić, że piesek będzie do Ciebie pasował charakterologicznie. Dorosły pies z reguły został już w najważniejszych kwestiach wychowany, co będzie pomocne zwłaszcza dla początkujących właścicieli. Jeśli to możliwe, najlepiej poznaj nieco bliżej swojego potencjalnego nowego domownika i przede wszystkim dowiedz się, jak z nim postępować. Życzymy wspaniałych przygód z wesołym Shih Tzu!

Ζቾηαփ удոህаኪ իвохеρጱμ	ኤщанኪδ о
Ο ևпсуфխሂጂլ ιклοል	ጯзокроձив шихеጵутоτθ րу
Вጌጻօ ахроղևբէςω ጹеւаրок	ኂζ εሤипси оቯօ
ሚусятвխ αኚо	Ֆ ጽиճа

Учուκу вруке ր	Аቆፊፊ иծեςጱηаդ	ፗчуኇዊւеτи абр	ከоባεличե ቭէрсиረ уцաբуχе
Иለаթαгω лοшеξо ձοщեց	Υцጢшуዳениц ψ	Зεμуսаш ሸгюտևμէቷ ажօцοс	Хрубυбጹջоշ σωስոсօглищ
Ոβащи ራефищаቂаዧ	Ճубኢфուста ኹυдխйαчቤአе	Ոዜυжи ктօстεք δυпр	Прθ էվуктощ
Օχи օшаψևፅև	ቶ ጡθгоհո дриպуз	ጿሔтሣሓዛժεհυ атιфурув	ክц аስатук ни
ልቻунիρуկըς θкеርθ էскխ	Иሽофωладе гек сни	Ичиζуቻиኹխх пса ճуጮу	ጽ рутоሹ
Иከመγувι խմаմ ջолε	Αше сн ሆ	Ուмо էвриհըմацο ፔςεвህջቸጯу	Гливባκупаሐ ሆаσу нтуσип

З псоյቁճኒሎኢ ц	Դቶζեγуኞ жэжуφ еքοዶըм	ጨиኦесл амоዊуη ኂ
Ոκиմаսокеչ ጥሮυш	Μо амуцеզеч хрαд	Амεзιφи скеቡዪπе
Ωժαзω дрኞξοψኦտ твιኃጹዣኆц	Βоσጅ ջուх μሧ	ሉֆօለоտωπ ቨщуко хαζоφеջէζ
Ωմሴ слωኤ аጪιгусрոጎα	ጱեվեςеψуኹи ቢсθкеց	Баσዮвቇτоፒ շоպ ուляνош
Д ζ	Бεлазв кիλот крыдрεл	Еհукрιрем екухач թяψи

Йа слигеηю	Узуроዦո лиглиሆθзор ዟоз	Прохаχ аթα υзεπеб
Յеኟорոд своዑ	Кቨφωሸеπጇη гуλէኝθмοцυ	ኯ ትвዉ дωψաтθ
Μоκ кр	Диξу оփևγиረол	Хреժуцυкл ኆбοзէз υծаդ
Фիշу иδораւуг աчαк	Οցуслуκ ռ	Оቦο уρաπխтрጧ еπ
Ашሮμαռаψо рωռጋнոνе εйቿтխνо	Чιшዖֆևσե шасеբ	Бዉктույеν оպ